WŁOSKIE MANDATY DROGOWE

 

Ostatnia aktualizacja: 14.01.2023 r.

Kwestia mandatów drogowych dotyczy zarówno tych z Was, którzy mieszkają we Włoszech, jak i osób przybywających tu okazjonalnie, na przykład służbowo czy turystycznie, postanowiłam więc zająć się tym tematem, by rozwiać związane z nimi wątpliwości.

 

 Procedura nałożenia mandatu

Mandaty drogowe wykluczone są z długów spadkowych, nie można więc ich odziedziczyć.

We Włoszech mandaty za nieprzestrzeganie przepisów włoskiego kodeksu drogowego mogą być wystawiane przez:

• policję (polizia)
• policję drogową (polizia stradale) i współpracujących z nią funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
• karabinierów (carabinieri)
• policję podatkową (guardia di finanza)
• straż miejską (polizia municipale/vigili urbani)
• tzw. ausiliari del traffico – tylko w przypadku wykroczeń związanych z parkowaniem na wyznaczonych miejscach płatnych (nie mogą oni więc nakładać mandatów np. za parkowanie w miejscu niedozwolonym)
• pracownicy komunikacji miejskiej w zakresie wykroczeń związanych z parkowaniem i poruszaniem się po tzw. bus pasach i zatoczkach
• policję więzienną (polizia penitenziaria) – tylko w zakresie własnych kompetencji
  
• straż leśną (corpo forestale) – tylko w zakresie własnych kompetencji
  

Mandat możecie otrzymać na dwa sposoby:

• podczas kontroli drogowej, gdy zostaniecie przyłapani na wykroczeniu i zatrzymani przez służby porządkowe (które muszą następnie przesłać mandat również pocztą) – odmowa przyjęcia mandatu, o którą tak często pytacie w wiadomościach, nie ma we Włoszech większego sensu, gdyż jedyną konsekwencją odmowy podpisania protokołu będzie przesłanie Wam go pocztą (podpisanie protokołu nie jest równoznaczne z przyznaniem się do winy, więc możecie odwołać się później od mandatu)
• pocztą lub certyfikowaną pocztą elektroniczną PEC, jeśli bezpośrednie zatrzymanie nie było możliwe

W tym drugim przypadku służby porządkowe muszą wysłać mandat w ciągu:

• 90 dni w przypadku pojazdu zarejestrowanego we Włoszech
• 360 dni w przypadku pojazdu zarejestrowanego za granicą
• 90 + 360 dni w przypadku pojazdu wynajętego we Włoszech przez osobę zamieszkałą za granicą (90 dni na wysłanie mandatu do firmy wynajmującej + 360 dni na przekazanie go wynajmującemu)

Termin ten liczy się od momentu popełnienia przez Was wykroczenia, przy czym bierze się pod uwagę datę wysłania listu poleconego lub datę otrzymania potwierdzenia doręczenia PEC (notifica di accettazione), a nie datę odebrania przez Was mandatu. Tak przy okazji, jeżeli nie będzie Was w domu i listonosz zostawi Wam w skrzynce awizo, to nawet jeśli postanowicie nie odebrać pisma z mandatem czekającego na Was na poczcie czy u kuriera, to po 10 dniach i tak uznaje się, że został on doręczony.

UWAGA! Nawet jeżeli policja wyśle mandat po upływie tego terminu, musicie złożyć odwołanie w celu jego anulowania.

Punkty karne i ustalenie sprawcy wykroczenia

Jeżeli zarejestrowane „na odległość” wykroczenie przewiduje naliczenie punktów karnych, w załączniku do mandatu otrzymacie również formularz, który musicie wypełnić, podając dane osoby, która prowadziła pojazd, by punkty mogły zostać naliczone. Musicie to zrobić również w przypadku, gdy prowadzący i właściciel samochodu to ta sama osoba. Jeśli tego nie zrobicie, możecie zostać ukarani dodatkową karą grzywny w wysokości od 291 euro do 1166 euro.

Właściciel pojazdu jest solidarnie odpowiedzialny za nałożoną karę, więc może zostać wezwany do zapłaty mandatu, jeśli prowadzący pojazd go nie uiści – ważne, by policja przesłała go obu zainteresowanym, gdyż zapłaty można domagać się tylko od osoby, która otrzymała mandat. Nie oznacza to oczywiście, że ma być on uiszczony dwukrotnie, wystarczy, że zostanie zapłacony przez jednego z nich.

Pewnie Was zaskoczę, ale fakt posiadania zagranicznego prawa jazdy nie oznacza, że nie zostaną Wam naliczone punkty karne – włoskie Ministerstwo Transportu ustanowiło specjalny rejestr, do którego wpisywane są zagraniczne prawa jazdy osób ukaranych na terytorium Włoch wraz z punktami karnymi naliczonymi zgodnie z przepisami włoskiego kodeksu drogowego. Przekroczenie limitu punktów wiąże się z następującymi karami:

• utrata 20 punktów w ciągu roku: zakaz prowadzenia pojazdów we Włoszech przez dwa lata
• utrata 20 punktów w ciągu dwóch lat: zakaz prowadzenia pojazdów we Włoszech przez rok
• utrata 20 punktów w ciągu trzech lat: zakaz prowadzenia pojazdów we Włoszech przez sześć miesięcy

Powyższe zasady nie dotyczą obywateli włoskich posiadających zagraniczne prawo jazdy - włoski Trybunał Konstytucyjny uznał w 2016 roku, że muszą mieć oni możliwość odzyskania punktów na równi z obywatelami włoskimi mieszkającymi we Włoszech.

 Zapłata mandatu

W zależności od tego, kiedy zapłacicie mandat, zmienia się jego kwota:

• w ciągu 5 dni od jego otrzymania: rabat w wysokości 30% wskazanej kwoty, czyli zapłacicie 70% mandatu
• w ciągu 60 dni: kwota wskazana na mandacie (jest to kwota ulgowa)
• po upływie 60 dni: pełna kwota grzywny, która odpowiada połowie maksymalnej przewidzianej karze grzywny plus odsetki w wysokości 10% naliczane co sześć miesięcy

Po zapłaceniu mandatu tracicie możliwość odwołania się!

Jak odwołać się od mandatu?

Termin odwołania liczony jest od momentu otrzymania mandatu – nie składajcie odwołania np. od świstka pozostawionego Wam za szybą, musicie poczekać na przesłanie mandatu pocztą.

Jeśli uważacie, że z jakiegoś powodu mandat został nałożony niesłusznie, nie spełnia on wymogów formalnych lub został wysłany po upłynięciu terminu, możecie odwołać się na dwa sposoby:

Złożenie odwołania do sędziego pokoju (giudice di pace)

Odwołanie do sędziego pokoju musi zostać złożone w terminie 30 dni od momentu otrzymania mandatu. Jest to opcja odpłatna – trzeba uiścić opłatę w wysokości 43 euro (tzw. contributo unificato), a w przypadku mandatu przekraczającego 1100 euro dodatkowo należy pokryć koszt opłaty skarbowej w wysokości 27 euro, więc powinniście przede wszystkim ocenić Wasze szanse na pozytywne rozpatrzenie odwołania, by nie okazało się, że będzie Was ono kosztować więcej niż sam mandat.

Nie potrzebujecie adwokata, możecie sami stawić się przed sądem (konieczne jest wtedy wskazanie adresu zameldowania lub zamieszkania – np. w mieszkaniu kolegi – na terenie gminy, w której znajduje się sąd), choć oczywiście możecie zwrócić się o pomoc do prawnika, co jednak dodatkowo zwiększy koszt całego przedsięwzięcia. Jeśli sąd uzna, że macie rację mandat zostanie anulowany; w przeciwnym wypadku zostanie potwierdzona jego wysokość, którą będziecie musieli zapłacić, a sąd może nakazać Wam również pokrycie kosztów sprawy i adwokata strony przeciwnej.

Odwołanie można też złożyć online na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości:

https://gdp.giustizia.it/sigp

Warto przesłać kopię złożonego odwołania służbom porządkowym, które wystawiły mandat, by przerwać ewentualną procedurę ściągania długów.

Złożenie odwołania do prefekta (prefetto)

Na złożenie odwołania do prefekta macie 60 dni od momentu otrzymania mandatu. W odróżnieniu od odwołania do sędziego pokoju nic ono nie kosztuje, co może wydawać się automatycznie lepszą opcją, jednak pamiętajcie, że prefektura to organ administracji publicznej, podobnie jak służby, które wystawiły mandat, więc niekoniecznie będzie całkowicie bezstronna.

Możecie wysłać odwołanie zarówno do prefekta, jak i bezpośrednio do organu, który nałożył mandat i który przekaże je następnie do prefektury. Sposób składania odwołania zależy od danej prefektury, radziłabym więc sprawdzić bezpośrednio u źródła, np. na stronie internetowej urzędu. Istnieje też możliwość złożenia odwołania online za pomocą mało znanego portalu S.Ana, należącego do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych:

sana.interno.it/SANA/ricorso.php?app=bXYxTVBJbWt1OXM9

Prefekt musi wydać decyzję w następującym terminie:

• 210 dni, jeśli przesłaliście odwołanie bezpośrednio do prefektury
• 180 dni w przypadku przesłania go do służb porządkowych, które wystawiły mandat

Brak odpowiedzi na odwołanie oznacza jego pozytywne rozpatrzenie odwołania – na podanym wyżej portalu możecie wybrać z menu po lewej opcję Ricerca procedimento, co pozwoli Wam znaleźć wydaną przez prefekta decyzję. Jeżeli natomiast prefekt odrzuci Wasze odwołanie, będziecie musieli zapłacić grzywnę nie w wysokości widniejącej na otrzymanym mandacie, a w kwocie równej co najmniej połowie minimalnej przewidzianej za dane wykroczenie grzywny, więc prawie dwukrotnie wyższej.

W ciągu 30 dni możecie odwołać się od decyzji prefekta do sędziego pokoju.

Okres przedawnienia i ściąganie długów

Mandaty drogowe ulegają przedawnieniu po pięciu latach od dnia popełnienia przez Was wykroczenia. Oznacza to, że po upływie tego terminu włoski urząd nie może domagać się zapłaty mandatu, jednak pamiętajcie, że każde formalne wezwanie do zapłaty, np. przesłanie mandatu czy wezwania przez windykatora, przerywa okres przedawnienia, który jest liczony od nowa.

UWAGA! W celu anulowania przedawnionego mandatu musicie złożyć odwołanie.

Jeżeli nie zapłacicie mandatu ani nie złożycie odwołania, urząd wpisze Wasz dług do rejestru długów i rozpocznie procedurę windykacyjną, którą opisałam szczegółowo tutaj. Istnieje możliwość odwołania się od otrzymanego wezwania do sędziego pokoju, ale pamiętajcie, że odwołanie może dotyczyć wyłącznie błędów formalnych związanych z wezwaniem lub procedurą jego doręczenia. Jeżeli sąd odrzuci odwołanie, kara grzywny zostanie podwojona.

Włoskie mandaty wysyłane za granicę

W ostatnich latach współpraca w zakresie wymiany informacji pomiędzy państwami UE znacznie się wzmocniła dzięki tzw. systemowi Cross Border Enforcement. Jeżeli przyjdzie Wam do głowy wyrzucić do kosza otrzymany z Włoch mandat, to zastanowiłabym się dwa razy, gdyż może to nie być najlepszy pomysł. Przepisy europejskie umożliwiają windykację długów wynikających z wykroczeń drogowych popełnionych w innym państwie członkowskim i zobowiązują kraj, w którym mieszkacie do udzielenia pomocy w uzyskaniu zapłaty. Wystarczy, że włoski urząd wyśle do polskiego urzędu za pomocą systemu CBE zapytanie o dane właściciela pojazdu i bardzo szybko otrzyma dostęp do Waszych danych adresowych.

Dotyczy to jednak tylko do niektórych wykroczeń:

• przekroczenia prędkości
• braku pasów bezpieczeństwa
• braku kasku
• przejazd na czerwonym świetle
• prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu lub środków odurzających
• korzystanie z zakazanego pasa/obszaru
• korzystanie z telefonu komórkowego lub innych urządzeń rozpraszających uwagę

Wraz z protokołem wykroczenia, a więc typowym mandatem, otrzymacie pismo objaśniające w języku polskim – to ważne, gdyż winowajca musi otrzymać informacje w języku kraju zamieszkania, by nie miał problemu z ich zrozumieniem, zgodnie z art. 5 p. 3 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2015/413.
 
Pismo zawiera również sposób zapłaty mandatu.

Jeżeli postanowicie nie zapłacić mandatu, włoskie urzędy mają do wyboru dwie opcje, z których zazwyczaj korzystają:

• zlecenie procedury windykacyjnej firmie prywatnej działającej w Polsce
• złożenie wniosku o egzekucję do polskiego sądu, który raczej na pewno wyda wyrok „skazujący”, gdyż nie rozpatruje meritum sprawy

Obie te opcje wiążą się z dodatkowymi kosztami, jeżeli więc rzeczywiście popełniliście wykroczenie, radziłabym zapłacić mandat w terminie.

POLSKIE TABLICE REJESTRACYJNE WE WŁOSZECH – ZMIANY OD 01.02.2022 R.

 

Ostatnia aktualizacja: 15.07.2026 r.

Wprowadzone w 2018 roku przez Salviniego dość radykalne przepisy ograniczające możliwość poruszania się po włoskich drogach samochodami zarejestrowanymi za granicą (przeczytacie o nich tutaj i tutaj) zapewniły włoskiemu skarbowi państwa spory zastrzyk gotówki, ale też były one na tyle kontrowersyjne, że wraz z mandatami posypały się odwołania składane przez osoby, które się z przepisami nie zgadzały, powołując się zwłaszcza na traktaty europejskie i przeróżne związane z nimi swobody. Jedno z takich odwołań, złożone w 2019 roku w miejscowości Massa Carrara, poskutkowało złożeniem przez włoskiego sędziego zapytania do unijnego Trybunału Sprawiedliwości (TSUE) – no i się zaczęło. ;)

Wyrok TSUE w sprawie nr C-274/20 i co on oznacza

Zacznijmy może od tego, czego dotyczyła rozpatrywana przez Trybunał sprawa: w lutym 2019 roku obywatel włoski zameldowany we Włoszech został ukarany mandatem za prowadzenie samochodu na słowackich rejestracjach należącego do jego żony, Słowaczki nie zameldowanej we Włoszech, która również siedziała w aucie, tyle że na miejscu pasażera (i również otrzymała mandat). Nie zgadzając się z otrzymaną karą, zatrudnili oni prawnika i odwołali się do sądu w tejże miejscowości, który z kolei uznał, że odeśle sprawę do TSUE i zapyta, co z tym fantem zrobić – czy art. 93-bis włoskiego kodeksu drogowego rzeczywiście w jakiś sposób ogranicza swobodę przepływu osób i towarów gwarantowaną przez traktaty unijne, a wręcz dyskryminuje obywateli innych państw Unii?

Wyrok: w dniu 16.12.2021 roku TSUE wydał wyrok stanowiący, że owszem, przepisy unijne są tutaj gwałcone, a w szczególności art. 63 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który zabrania jakichkolwiek ograniczeń w przepływie kapitałów, a użyczenie komuś auta to przepływ kapitału. I TSUE nie zgadza się na to, by Włochy zabraniały osobom zameldowanym na swoim terytorium korzystania z pojazdu zarejestrowanego w innym państwie UE bez sprawdzenia, czy jest on używany w sposób ciągły na terenie Włoch. Czyli – no Włosi kochani, wszystko cacy, ale już nie przesadzajmy, że człowiek nie może wsiąść za kierownicę bryki należącej do żony i do sklepu pojechać po winko.

Zwracam Waszą uwagę na dość istotną rzecz – TSUE ustosunkował się tylko i wyłącznie do przedstawionej mu sprawy, więc zanim zaczniecie wymachiwać tymże wyrokiem włoskim służbom porządkowym, krzycząc, że włoskie przepisy są nielegalne, bo Unia się nimi nie zgadza, to radziłabym się wstrzymać i wyrok przeczytać, żebyście nie wyszli na mniej poinformowanych niż przeciętny włoski policjant. ;)

Czy TSUE stwierdził, że Włochy w ogóle nie mają prawa wymagać przerejestrowania samochodu? NIE. Trybunał przytacza inny wyrok, wydany w 2012 roku, w którym dopuszcza się wymóg rejestracji pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim, jeżeli jest on przeznaczony do stałego użytku na terytorium danego kraju.

Czy TSUE stwierdził, że Włochy ograniczają swobodę przedsiębiorczości, świadczenia usług lub przemieszczania się pracowników? NIE. Omawiana przez Trybunał sprawa nie dotyczy kwestii dostępu do wykonywania działalności ani pracy zawodowej na terytorium Włoch, więc TSUE nie mógł się na ten temat wypowiedzieć.

Czy TSUE stwierdził, że Włochy nie mogą bezkrytycznie zabraniać swoim rezydentom poruszania się zarejestrowanymi za granicą pojazdami? TAK. Upieranie się, że osoby zameldowane we Włoszech od jakiegoś tam czasu nie mogą w ogóle siadać za kierownicą samochodu na zagranicznych tablicach, bez względu na to, kto jest jego właścicielem, stanowi pogwałcenie art. 63 TFUE regulującego kwestię użyczenia w innych państwach członkowskich, gdyż prowadzi to w praktyce do opodatkowania nieodpłatnego użyczenia pojazdów mechanicznych do użytku transgranicznego (przy czym Włochy nie pobierają podatku od użyczenia samochodu zarejestrowanego we Włoszech).

Państwo włoskie musi więc tak dostosować swoje przepisy, by umożliwić tymczasowe użyczenie pojazdu, który nie ma być użytkowany w sposób ciągły na terytorium Włoch. Nie oznacza to, że w przyszłości nie zostanie złożone do TSUE zapytanie dotyczące innych kwestii i przepisy znowu nie zostaną zmienione, ale na dzień dzisiejszy wyrok ogranicza się do tej sprawy.

Na czym polegają zmiany?

[Pojazd to zarówno samochód, jak i motocykl, skuter czy przyczepa!]

W dniu 23.12.2021 r. włoski rząd przyjął kumulacyjną ustawę nr 238/2021 mającą na celu dostosowanie różnych włoskich przepisów do przepisów unijnych, wrzucając do niej w ostatniej chwili zasady dotyczące zagranicznych tablic rejestracyjnych. Zmiany wprowadzone do kodeksu drogowego wejdą w życie z dniem 01.02.2022 r., z wyjątkiem art. 93 p. 2 (czytajcie niżej), który zacznie obowiązywać dopiero po 60 dniach od publikacji ustawy w Dzienniku Ustaw – publikacja nastąpiła 17.01.2022 r., więc ta część przepisów wejdzie w życie 18.03.2022 r.

Za wykroczenia przeciwko art. 93-bis odpowiada zameldowany we Włoszech użytkownik pojazdu, chyba że udowodni, że prowadził on samochód wbrew własnej woli.

Obowiązek przerejestrowania pojazdu należącego do osoby zameldowanej we Włoszech (art. 93-bis p. 1 kodeksu drogowego)

Tekst artykułu zakazującego poruszania się pojazdem zarejestrowanym za granicą przez osoby zameldowane we Włoszech od ponad 60 dni został kompletnie zmieniony – przerejestrowania pojazdu należącego do osoby zameldowanej we Włoszech trzeba dokonać w ciągu 90 dni od momentu zameldowania, więc dotychczasowy termin został wydłużony o 30 dni. Inną ważną zmianą jest fakt, że obowiązek dotyczy wyłącznie pojazdów należących do osób zameldowanych we Włoszech – nie ma już ani słowa o ogólnym zakazie wsiadania za kierownicę samochodu zarejestrowanego za granicą na szwagra czy koleżankę Józię.

Gdyby przyszło Wam do głowy dowodzić przed służbami porządkowymi, że Was obowiązek przerejestrowania auta nie dotyczy, gdyż jesteście też zameldowani w Polsce, to z góry uprzedzam, że posiadanie podwójnego zameldowania we Włoszech i w Polsce nie ma znaczenia. W świetle włoskich przepisów taka sytuacja nie może mieć miejsca, gdyż zameldowanie odpowiada stałemu miejscu zamieszkania, które można mieć we włoskim rozumieniu tylko pod jednym adresem i ewentualne zagraniczne meldunki są po prostu nieistotne.

KARY:

• grzywna w wysokości od 400 do 1600 euro
• odebranie dowodu rejestracyjnego i przekazanie go wydziałowi komunikacji
• nałożenie na pojazd zakazu poruszania się nim po włoskich drogach (fermo amministrativo) – będziecie musieli przetransportować samochód w miejsce zamknięte dla ruchu i tam go zostawić (oczywiście na Wasz koszt)
• jeśli w ciągu 30 dni nie dokonacie przerejestrowania samochodu lub nie oddacie do lokalnego wydziału komunikacji polskich tablic rejestracyjnych (które zostaną zwrócone polskim władzom) i nie poprosicie o wydanie tymczasowych tablic wraz z upoważnieniem do wywozu pojazdu za granicę (tzw. foglio di via), zostanie on skonfiskowany (confisca amministrativa, patrz art. 213 Kodeksu Drogowego)
• za poruszanie się pojazdem po odebraniu dowodu oraz za nieprzestrzeganie wytycznych zawartych w upoważnieniu do wywozu za granicę grozi kara grzywny od 1.984 do 7.937 euro

Prowadzenie pojazdu zarejestrowanego za granicą na osobę nie mającą zameldowania we Włoszech (art. 93-bis p. 2)

To chyba największa zmiana – możecie poruszać się po Włoszech samochodem wyżej wspomnianego szwagra czy Józi bez obaw, że spadnie na Was kara w postaci dotkliwego mandatu i odebrania dowodu rejestracyjnego, gdyż możliwość ta nie ogranicza się już do leasingu czy użyczenia samochodu służbowego (przepisy te zostały zniesione). Musicie jednak pamiętać, by spisać z właścicielem pojazdu coś w rodzaju umowy użyczenia, którą trzeba ze sobą wozić i okazywać podczas kontroli.

Dokument ten musi spełniać następujące warunki:

• musi zawierać datę sporządzenia – konieczne jest naniesienie tzw. daty pewnej (data certa) (*)
• musi być podpisany przez faktycznego właściciela pojazdu
• musi jasno określać, na jakiej podstawie pojazd został oddany Wam do dyspozycji (np. nieodpłatne użytkowanie) oraz ustalony okres użytkowania
• musi być sporządzony w języku włoskim lub mieć załączone tłumaczenie na włoski
  

(*) Data pewna, która wykazuje, że dokument został sporządzony przed przystąpieniem do poruszania się samochodem po włoskich drogach (czytaj: przed zatrzymaniem Was do kontroli), może być naniesiona na umowę na przykład w jeden z następujących sposobów:

• za pomocą poświadczenia podpisu (autentica della firma) – najbardziej oczywiste jest spisanie umowy przed notariuszem, a jeśli istnieje możliwość podpisania umowy we Włoszech, poświadczenia można dokonać również w urzędzie gminy;
• rejestrując umowę w kancelarii sądu we Włoszech lub w urzędzie skarbowym – jest to możliwe również w przypadku dokumentów sporządzonych za granicą;
• naklejając na umowę włoski znaczek skarbowy (marca da bollo) - są one drukowane w momencie zakupu i zawierają datę wydruku, ponieważ jednak taki znaczek można kupić wcześniej, konieczne jest dodatkowe przybicie na nim pieczęci jakiegoś urzędu publicznego; niestety nie wszystkie urzędy chcą podbijać znaczki skarbowe w tego typu przypadkach, więc radzę najpierw się dowiedzieć, czy w Waszej okolicy jest to możliwe;
• wysyłając umowę do siebie listem poleconym – musicie złożyć ją „na trzy”, zszyć boki spinaczem biurowym, napisać swój adres na górze i pójść na pocztę, gdzie zostanie wydrukowana lub naklejona data wysyłki. W żadnym wypadku nie wkładajcie umowy do koperty, gdyż data musi widnieć na kartce z umową!
• wysyłając umowę za pomocą elektronicznej poczty certyfikowanej (PEC) – konieczne jest tu posiadanie włoskiej skrzynki PEC zarówno przez Was, jak i przez właściciela pojazdu, musicie też wydrukować raporty doręczenia i przyjęcia wiadomości oraz załączyć je do umowy;
• wstawiając do podpisanego i zeskanowanego dokumentu cyfrowy znacznik czasowy (marca temporale)- ich sprzedażą zajmują się różni dostawcy usług związanych z walidacją dokumentów, np. InfoCert czy Aruba; pakiet znaczników nie kosztuje wiele, jednak potrzebne jest specjalne oprogramowanie do ich wstawiania, które może trochę kosztować (choć niektórzy dostawcy oferują darmowy okres próbny). Istnieje też strona www.letterasenzabusta.com, gdzie możecie wstawić nawet pojedynczy znacznik bez konieczności ściągania oprogramowania - wszystko robi się bezpośrednio na stronie, a po zapłaceniu kilku euro możecie wydrukować gotowy dokument ze znacznikiem.

 

O ile umowa najmu czy leasingu nie sprawia problemów, to dostaję od Was sporo pytań o umowę użyczenia - nie istnieje konkretny wzór umowy, gdyż przepisy go nie narzucają. Specjalnie dla Was sporządziłam przykładowy wzór, zawierający wszystkie wymagane informacje, a nawet więcej, więc nikt nie powinien się przyczepić:

 

Rząd postanowił się wycwanić i dorzucił dodatkowy wymóg w przypadku, gdy okres użyczenia przekracza 30 dni w roku kalendarzowym, nawet jeśli nie jest to okres ciągły (pewnie będzie trudniej to sprawdzić, jeśli spiszecie kilka umów na krótsze okresy, ale jakiś sposób zapewne wymyślą) – musicie wówczas zarejestrować umowę użyczenia, najmu czy leasingu w specjalnym wykazie PRA zwanym REVE (Registro Veicoli Esteri). Obowiązek ten dotyczy zarówno osób fizycznych zameldowanych we Włoszech, jak i firm mających tu swój oddział.

Pamiętajcie też o wymogu zgłoszenia zmian dotyczących użytkowania pojazdu czy zameldowania – każda zmiana musi być zgłoszona i odnotowana w REVE w ciągu trzech dni. 

Koszty:

• rejestracja pojazdu w REVE: 27 euro + 16 euro opłaty skarbowej
• lokalna opłata rejestracyjna (imposta provinciale di trascrizione - IPT) - począwszy od końca maja 2026 r.: jej wysokość zależy od rodzaju pojazdu oraz od prowincji, w której jesteście zameldowani (NB. motocykle, z wyjątkiem zabytkowych, nie podlegają IPT)
• zmiana danych: 13,50 euro + 16 euro opłaty skarbowej
• wyrejestrowanie pojazdu z REVE: 13,50 euro + 16 euro opłaty skarbowej
  

Jeśli postanowicie skorzystać z pośrednictwa agencji, musicie doliczyć koszty pośrednictwa, które są różne.

Po dokonaniu rejestracji otrzymacie potwierdzenie zawierające kod QR, które trzeba okazywać w przypadku kontroli drogowej, więc dobrze mieć je wydrukowane i schowane w samochodzie, na wypadek problemów w dostępem do pliku w telefonie. 

Jeżeli podczas kontroli okaże się, że nie posiadacie przy sobie umowy lub jej nie zarejestrowaliście, pomimo okresu użytkowania przekraczającego 30 dni w roku, służby porządkowe automatycznie uznają, że pojazd jest użytkowany przez Was i będziecie musieli „natychmiast” (cytat) dokonać rejestracji dokumentu.

Zgodnie z nowelą, pojazdy wpisane do REVE, choć zarejestrowane w innym państwie, podlegają przepisom włoskiego kodeksu drogowego tak samo, jak pojazdy zarejestrowane we Włoszech. Nie oznacza to jednak możliwości przeprowadzenia tu przeglądu, gdyż przeglądu można dokonać tylko w kraju, w którym pojazd jest zarejestrowany, zgodnie z tamtejszymi przepisami, które różnią się od włoskich.

KARY:

• za brak dokumentu użyczenia grozi grzywna w wysokości od 250 do 1000 euro
• w ciągu 30 dni macie obowiązek okazać wymagany dokument
• na pojazd zostaje nałożony zakaz poruszania się po włoskich drogach (fermo amministrativo), który zostanie zniesiony po okazaniu dokumentu
• jeśli dokument nie zostanie okazany w ciągu wymaganego miesiąca ani w ciągu kolejnych 30 dni, odzyskacie wprawdzie prawo do poruszania się samochodem, jednak będziecie musieli zapłacić kolejny mandat, tym razem w wysokości od 727 do 3629 euro

• za niedopełnienie obowiązku rejestracji umowy w REVE oraz zgłoszenia zmian w użytkowaniu lub zameldowaniu grozi grzywna w wysokości od 712 do 3558 euro
• odebranie dowodu rejestracyjnego i przekazanie go wydziałowi komunikacji – za poruszanie się pojazdem po odebraniu dowodu grozi kara grzywny od 2046 do 8186 euro

Prowadzenie pojazdu zarejestrowanego w państwie graniczącym z Włochami na osobę pracującą w tymże państwie i zameldowaną we Włoszech (art. 93-bis p. 3)

Powiedzmy, że mieszkacie w Trieście i jesteście tam zameldowani, ale pracujecie, na umowę o pracę lub na zasadzie samozatrudnienia, w Słowenii, gdzie zarejestrowaliście swój samochód. W tym przypadku nie podlegacie obowiązkowi przerejestrowania go we Włoszech, gdyż nowe przepisy przewidują jedynie wymóg rejestracji w REVE, o którym pisałam wyżej. Rejestracji musicie dokonać w ciągu 60 dni od momentu wejścia w posiadanie pojazdu, a zarejestrowanym w ten sposób samochodem mogą poruszać się również mieszkający z Wami i zameldowani we Włoszech członkowi rodziny.

KARY:

• grzywna w wysokości od 400 do 1600 euro
• odebranie dowodu rejestracyjnego i przekazanie go wydziałowi komunikacji
• nałożenie na pojazd zakazu poruszania się nim po włoskich drogach (fermo amministrativo) – będziecie musieli przetransportować samochód w miejsce zamknięte dla ruchu i tam go zostawić (oczywiście na Wasz koszt)
• jeśli w ciągu 30 dni nie zarejestrujecie samochodu w PRA lub nie oddacie do lokalnego wydziału komunikacji zagranicznych tablic rejestracyjnych i nie poprosicie o wydanie tymczasowych tablic wraz z upoważnieniem do wywozu pojazdu za granicę (tzw. foglio di via), zostanie on skonfiskowany (confisca amministrativa, patrz art. 213 Kodeksu Drogowego)
• za poruszanie się pojazdem po odebraniu dowodu oraz za nieprzestrzeganie wytycznych zawartych w upoważnieniu do wywozu za granicę grozi kara grzywny od 1.984 do 7.937 euro

Prowadzenie pojazdu służbowego zarejestrowanego w San Marino przez osobę tam pracującą i zameldowaną we Włoszech (art. 93-bis p. 6)

Obowiązek rejestracji umowy użyczenia w REVE nie dotyczy osób zameldowanych we Włoszech od ponad dwóch miesięcy i poruszających się pojazdami zarejestrowanymi w San Marino, należącymi lub wynajmowanymi przez tamtejsze firmy, w których jesteście zatrudnieni lub z którymi współpracujecie w sposób ciągły.

Wyjątki od obowiązku przerejestrowania pojazdu oraz tymczasowej rejestracji w REVE (art. 93-bis p. 5)

Poniżej wymienione są osoby, które bez problemu mogą poruszać się pojazdami na zagranicznych tablicach:

• mieszkańcy gminy Campione d'Italia w Lombardii - konieczne jest zameldowanie w tejże gminie
• cywilni i wojskowi pracownicy włoskiej administracji publicznej pełniący służbę za granicą oraz mieszkający z nimi członkowie rodziny
• personel należący do włoskich sił zbrojnych i policji, pracujący poza granicami Włoch w instytucjach międzynarodowych i bazach wojskowych oraz mieszkający z nim członkowie rodziny
• osoby zameldowane we Włoszech prowadzące samochód w obecności jego właściciela zameldowanego za granicą

Pojazdy zarejestrowane za granicą prowadzone przez osoby nie mające zameldowania we Włoszech (art. 132)

Tytuł art. 132 został zmieniony z „Poruszanie się pojazdów zarejestrowanych za granicą” na „Poruszanie się pojazdów zarejestrowanych za granicą przez osoby nie zameldowane we Włoszech” – oznacza to, że dotyczy on wszystkich innych przypadków, nie podlegających przepisom art. 93-bis, w których pojazdy zarejestrowane za granicą prowadzone są przez osoby nie mające zameldowania we Włoszech. Związane jest to prawdopodobnie z chęcią rozróżnienia przepisów obowiązujących osoby zameldowane i nie zameldowane we Włoszech, w każdym razie w tekście art. 132 jakichś rewolucyjnych zmian nie widzę:

• pojazd zarejestrowany za granicą, którym porusza się osoba nie mająca zameldowania we Włoszech może przebywać tu przez maksymalny okres 365 dni – czyli nic nowego, brak granic wewnątrz UE sprawia, że trudno będzie udowodnić, kiedy auto wjechało do Włoch i tu zostało
• zagraniczne pojazdy należące do cudzoziemców (i mieszkających z nimi członków rodziny) pracujących w międzynarodowych instytucjach i bazach wojskowych położonych na terytorium Włoch mogą poruszać się po Włoszech przez okres pełnienia przez nich funkcji

KARY:

• grzywna w wysokości od 400 do 1600 euro
• odebranie dowodu rejestracyjnego i przekazanie go wydziałowi komunikacji
• nałożenie na pojazd zakazu poruszania się nim po włoskich drogach (fermo amministrativo)
• jeśli w ciągu 30 dni pojazd nie zostanie przerejestrowany lub wywieziony z Włoch (po uzyskaniu odpowiedniego upoważnienia), zostanie on skonfiskowany (confisca amministrativa, patrz art. 213 Kodeksu Drogowego)
• za poruszanie się pojazdem po odebraniu dowodu oraz za nieprzestrzeganie wytycznych zawartych w upoważnieniu do wywozu za granicę grozi kara grzywny od 1.984 do 7.937 euro