MENU

14 października 2016

ZWIĄZKI PARTNERSKIE OSÓB TEJ SAMEJ PŁCI – UNIONI CIVILI


O ile państwo włoskie postanowiło nie zrównywać związków homoseksualnych z tradycyjnym małżeństwem, o tyle dało w końcu parom tym prawa, o których jeszcze niedawno nie mogły one nawet marzyć. W kraju, w którym wpływ Watykanu i kościoła katolickiego na politykę jest ogromny, jest to niemałe osiągnięcie, tym bardziej, że poprzednie projekty ustaw regularnie lądowały w śmietniku.

Czym jest unione civile?

Unione civile to związek dwóch pełnoletnich osób tej samej płci, w odróżnieniu od tzw. convivenza di fatto, dotyczącej wszystkich par bez wyjątku. Pomiędzy tymi dwoma rodzajami związków istnieją spore różnice, gdyż pary hetero mogą się przecież pobrać, natomiast osoby homoseksualne do tej pory pozbawione były jakiejkolwiek możliwości sformalizowania swojego związku.

Związek nie może zostać zawarty, jeśli:
  • jedno z Was pozostaje w związku małżeńskim lub partnerskim (unione civile)
  • jedno z Was zostało uznane za niepoczytalne
  • jesteście ze sobą spokrewnieni lub spowinowaceni
  • jedno z Was zostało skazane za zabójstwo lub próbę zabójstwa partnera lub małżonka drugiej strony 
Procedura zawarcia związku

Ceremonia zawarcia tego typu związku partnerskiego jest bardzo podobna do ceremonii zawarcia ślubu cywilnego, gdyż odbywa się przed urzędnikiem stanu cywilnego w obecności dwóch świadków, a akt zostaje wpisany do rejestru stanu cywilnego. Trochę zmienia się treść przysięgi, gdyż w przeciwieństwie do przysięgi małżeńskiej, nie wspomina się o obowiązku wierności i współpracy, ograniczając obowiązki partnerskie do obowiązku wspólnego zamieszkania i wzajemnego wsparcia materialnego oraz moralnego.

UWAGA! W przypadku obcokrajowców konieczne jest uzyskanie zaświadczenia o braku przeszkód do zawarcia związku za granicą, podobnie jak w przypadku ślubu!

A teraz niespodzianka – jak wiecie (a jeśli nie wiecie, to polecam ten artykuł), we Włoszech nie ma możliwości zmiany nazwiska po ślubie i każde z małżonków pozostaje przy swoim nazwisku. Otóż w przypadku związków homoseksualnych, nie wiadomo w sumie, dlaczego, ustawodawca postanowił dać parom prawo wyboru i świeżo upieczeni „związkowcy” mogą zdecydować, jakie nazwisko będzie nosiła nowo utworzona rodzina, na podobnych zasadach, jakie obowiązują w Polsce. Jak się pewnie domyślacie, nie wpłynęło to w żaden sposób na przepisy dotyczące małżeństw, co budzi mój wewnętrzny sprzeciw, który jednak nikogo nie obchodzi. :-P

Jakie prawa uzyskują pary homoseksualne?

Oto najważniejsze zmiany, jakie wprowadza w życie par homoseksualnych nowa ustawa:
  • w momencie zawarcia związku para wybiera reżim majątkowy, który będzie obowiązywał w okresie jego trwania
  • w kwestiach spadkowych partner zostaje zrównany w małżonkiem – szczegółowe informacje na temat dziedziczenia znajdziecie tutaj
  • w przypadku śmierci partnera, na którego nazwisko podpisana jest umowa najmu macie prawo wstąpić w tę umowę
  • w przypadku śmierci jednego z Was, partner ma prawo otrzymać od Waszego pracodawcy odłożoną przez Was odprawę TFR oraz tzw. indennità di mancato preavviso, czyli coś w rodzaju zadośćuczynienia za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia
  • przysługuje Wam urlop małżeński, zgodnie z kontraktem zbiorowym Waszej branży
  • pracodawca nie może zwolnić kobiety przez rok od momentu zawarcia związku partnerskiegowyjątek stanowią tu opiekunki i pomoce domowe 
  • macie prawo do korzystania z urlopu ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym partnerem, żałobę czy szczególne wypadki
  • możecie zostać ustanowieni pełnomocnikami prawnymi (amministratore di sostegno) partnera w przypadku, gdy jest on niezdolny do samodzielnego zadbania o swoje interesy (np. ze względu na wiek, niepełnosprawność, chorobę, uzależnienie od alkoholu czy narkotyków, a także odbywanie kary więzienia)
  • macie prawo wystąpić o ubezwłasnowolnienie partnera
  • jeśli partner stanowi zagrożenie dla Waszej nietykalności cielesnej, możecie wystąpić o wydanie nakazu ochrony (ordine di protezione)
  • macie prawo do uzyskania informacji na temat stanu zdrowia partnera i do podejmowania decyzji z nim związanych
  • w przypadku ustania związku, macie prawo do alimentów
Ustanie związku partnerskiego

Związek partnerski zostaje rozwiązany w przypadku:
  • śmierci jednego z Was
  • zmiany płci przez jedno z Was (trudno wtedy mówić o związku homoseksualnym)
  • oświadczenia woli złożonego przed urzędnikiem stanu cywilnego (wystarczy, że złoży je jedno z Was) – po trzech miesiącach możecie złożyć wniosek o rozwód na podobnych zasadach, jakie obowiązują pary małżeńskie --> KLIK
 W przypadku związków partnerskich nie istnieje obowiązek separacji, można od razu przejść do procedury rozwodowej.

23 czerwca 2016

ZWIĄZKI PARTNERSKIE WE WŁOSZECH – CONVIVENZA DI FATTO


Tam-ta-dam, Włochy w końcu zalegalizowały związki partnerskie, więc ten artykuł możecie uznać za nieaktualny. Po latach nieśmiałych prób przepchnięcia różnych form takich związków i związanych z tym protestów, tym razem się udało i na mocy ustawy nr 76 z 20 maja 2016 r. pary żyjące ze sobą bez ślubu zostały uznane prawnie.

Nowe przepisy rozróżniają dwa rodzaje związków:
  • convivenza di fatto – dotyczący zarówno osób o orientacji hetero-, jak i homoseksualnej
  • unione civile – związek osób tej samej płci
W dzisiejszym artykule zajmę się pierwszym rodzajem związków, a więc związkami partnerskimi obu płci.

Czym są convivenze di fatto?

Zgodnie z nową ustawą, convivenza di fatto to związek dwóch dorosłych osób, pomiędzy którymi istnieje stabilna więź uczuciowa, utrzymujących się nawzajem i otaczających się wzajemnie opieką. Nie ma tutaj znaczenia płeć, więc tego typu związek może zostać zawarty zarówno przez pary heteroseksualne, jak i gejowskie.

Rejestracja związku

Ponieważ włoskie prawo przewiduje obowiązek meldunkowy, rząd przyjął, że wystarczy być zameldowanym pod tym samym adresem i złożyć odpowiednie oświadczenie w urzędzie gminy. Zostaniecie wówczas wpisani do tej samej karty meldunkowej, a na wszystkich zaświadczeniach wydawanych przez gminę będziecie figurować jako członkowie jednej rodziny.

Oczywiście całkiem możliwe, jak to we Włoszech bywa, że każdy urząd będzie miał osobny druk do wypełnienia i osobne procedury, więc po szczegóły odsyłam Was do źródła.

Aby złożyć oświadczenie i uzyskać oficjalnie status pary, musicie:
  • być pełnoletni
  • być stanu wolnego – nie możecie pozostawać w związku małżeńskim (w tym za granicą) ani w innego rodzaju związku partnerskim uznanym prawnie
  • nie możecie być ze sobą spokrewnieni

Brak meldunku nie przekreśla automatycznie Waszych szans na uznanie związku, jednak udowodnienie jego istnienia będzie na pewno bardziej skomplikowane, bo potrzebni mogą być np. świadkowie czy różnego rodzaju dokumenty wykazujące, że rzeczywiście jesteście parą.


Jakie prawa uzyskujecie?

Dzięki nowym przepisom, wiele praw przysługującym do tej pory jedynie małżeństwom zostało rozszerzonych również na osoby będące w związku partnerskim, np.:
  • prawo do odwiedzin partnera przebywającego w więzieniu na takich samych zasadach jak w przypadku małżonka
  • podczas pobytu partnera w szpitalu, prawo do odwiedzin, opieki i dostępu do informacji o stanie jego zdrowia
  • możliwość wskazania partnera jako osoby, która może podjąć decyzję o Waszym leczeniu (jeśli choroba nie pozwala Wam na samodzielne decydowanie) oraz o kwestiach pośmiertnych, takich jak oddanie organów czy sposób pochówku
  • w przypadku śmierci partnera będącego właścicielem mieszkania, w którym jesteście zameldowani, zachowujecie prawo zamieszkiwania go przez dwa lata (trzy lata w przypadku posiadania nieletnich lub niepełnosprawnych dzieci) lub przez okres równy okresowi trwania związku, nie dłużej jednak niż przez pięć lat – prawo to tracicie w przypadku wyprowadzki oraz w momencie zawarcia związku małżeńskiego lub nowego związku partnerskiego
  • prawo do wstąpienia w najem mieszkania w przypadku wyprowadzki lub śmierci partnera, który zawarł umowę najmu
  • związek liczy się w przypadku ubiegania się o mieszkanie komunalne (casa popolare)
  • prawo do odszkodowania w przypadku śmierci partnera w wyniku przestępstwa lub wykroczenia popełnionego przez osobę trzecią

Umowa współżycia (contratto di convivenza)

Spokojnie, nie chodzi tutaj o podpisywanie umowy regulującej sprawy łóżkowe. ;) Prawo pozwala Wam na spisanie umowy, w której możecie ustalić zasady obowiązujące Was m. in. w kwestiach majątkowych. Nie możecie jednak nabazgrać jej po prostu na kartce i podpisać – przepisy wprowadzają pewne reguły, których musicie się trzymać:
  • umowa musi mieć formę pisemną
  • musi być spisana w obecności prawnika lub notariusza
  • w ciągu 10 dni notariusz musi ją przesłać do urzędu gminy, w której jesteście zameldowani – jak widzicie, tutaj zameldowanie pod tym samym adresem będzie konieczne
W umowie możecie zapisać na przykład wybrany przez Was reżim majątkowy, wskazać wspólny adres zameldowania, zapisać zasady rozliczania wspólnych wydatków czy utrzymywania partnera w przypadku utraty przez niego pracy. W każdej chwili możecie dokonać zmian w umowie, korzystając z usług notariusza bądź prawnika.

Umowa współżycia może zostać rozwiązana zarówno za obopólną zgodą, jak i przez jedno z Was, przy czym konieczne jest wówczas poinformowanie o tym partnera za pośrednictwem prawnika bądź notariusza, który zajmuje się sprawą.

Oczywiście umowa przestaje automatycznie obowiązywać wraz z ustaniem związku.

Ustanie związku

Związek partnerski zostaje rozwiązany, jeżeli:
  • jedno z Was wymelduje się (lub zostanie wymeldowane po wyprowadzce) ze wspólnie zamieszkiwanego mieszkania
  • złożycie w urzędzie gminy wniosek o jego rozwiązanie – możecie zrobić to wspólnie lub jednostronnie (wówczas urząd poinformuje o tym fakcie drugą osobę)
  • jedno z Was zawsze związek małżeński lub partnerski
  • jedno z Was umrze


4 maja 2016

PRZEREJESTROWANIE SAMOCHODU Z POLSKICH TABLIC NA WŁOSKIE


Skoro dotarliście do tego artykułu, wiecie już zapewne, że włoski kodeks drogowy nie pozwala na poruszanie się po Włoszech samochodem na polskich tablicach w nieskończoność – pisałam o tym tutaj. Wiele osób, z różnych powodów (głównie finansowych), woli pozostać przy polskiej rejestracji, ryzykując otrzymanie mandatu, ale jeżeli do nich nie należycie, przyda Wam się dzisiejszy post. :)

Artykuł nie dotyczy samochodów kupionych w Polsce, ale jeszcze nie zarejestrowanych ani samochodów zarejestrowanych na osoby trzecie, np. na tatę czy wuja Janka.

Samochód nowy a używany

Pewnie się zdziwicie, ale za nowy samochód uważany jest nie tylko pojazd prosto z fabryki nie posiadający tablic, ale również taki, który posiada już polskie rejestracje, ale nie ma na liczniku więcej niż 6000 km lub został sprzedany w ciągu sześciu miesięcy od jego rejestracji. Wszystkie inne samochody traktowane są jako samochody używane.

Od czego zacząć?

Zacznijmy od tego, że najprostszym rozwiązaniem jest zwrócenie się do agencji (tzw. pratiche auto) lub ACI, które poproszą Was o wszystkie potrzebne dokumenty i zajmą się załatwieniem sprawy za Was.

To jednak kosztuje, jeśli więc chcecie przerejestrować auto samodzielnie, nic nie stoi na przeszkodzie – radzę najpierw udać się do wydziału komunikacji (Motorizzazione Civile) w Waszej miejscowości i poprosić o sprawdzenie dokumentacji technicznej pojazdu. Może się bowiem okazać, że czegoś brakuje albo coś trzeba przetłumaczyć, a tym lepiej zająć się wcześniej, zanim uiścicie opłaty związane z rejestracją. Jeśli Wasz samochód posiada europejskie świadectwo homologacji (C.o.C.), wszystko powinno pójść jak po maśle.

Wydział komunikacji sprawdzi też, czy musicie opłacić podatek VAT, czy też jesteście z niego zwolnieni.

Procedura

W przypadku pojazdów zarejestrowanych w krajach UE zazwyczaj można załatwić wszystko przez tzw. punkt STA – Sportello Telematico dell’Automobilista, co jest o tyle wygodne, że nie trzeba latać po różnych urzędach. Punkty te znajdziecie przy lokalnych biurach ACI, wydziałach komunikacji (Motorizzazione Civile) oraz w agencjach pośredniczących, które jednak pobierają opłaty za pośrednictwo, zapytajcie więc najpierw o jego koszt.

Generalnie musicie zrobić dwie rzeczy:
  • dokonać rejestracji w wydziale komunikacji (Motorizzazione Civile) – oznacza to otrzymanie dowodu rejestracyjnego i tablic
  • wpisać samochód do publicznego rejestru pojazdów (PRA – Pubblico Registro Automobilistico)
Punkt STA pozwala na załatwienie obu spraw za jednym zamachem.

Dokumenty

Kwestia dokumentów zależy od tego, czy Wasz samochód jest nowy, czy używany (patrz wyżej).

SAMOCHÓD NOWY, ZAKUPIONY W POLSCE
  • dokument tożsamości + ksero – teoretycznie nie powinno być wymagane tłumaczenie, ale we Włoszech nigdy nic nie wiadomo...
  • jeśli na dokumencie nie ma aktualnego włoskiego adresu zameldowania, konieczne jest napisanie oświadczenia o zameldowaniu (tzw. autodichiarazione) – urząd nie może wymagać od Was zaświadczenia wydanego przed gminę!
  • wypełniony wniosek o wpisanie do PRA na formularzu NP2C
  • europejskie świadectwo homologacji (zwane też świadectwem zgodności WE – C.o.C.)
  • wypełniony wniosek o rejestrację pojazdu na druku TT 2119 

SAMOCHÓD UŻYWANY
  • dokument tożsamości + ksero
  • ewentualnie oświadczenie o zameldowaniu
  • wypełniony formularz NP2C
  • dowód rejestracyjny pojazdu + ksero
  • wypełniony wniosek na druku TT 2119
  • europejskie świadectwo homologacji (zwane też świadectwem zgodności WE – C.o.C.) lub, w przypadku jego braku, karta techniczna pojazdu wystawiona przez polski urząd i przetłumaczona; niektóre urzędy akceptują też kartę techniczną wystawioną przez włoski oddział producenta (jak wspomniałam wyżej, zapytajcie uprzednio w wydziale komunikacji, jakie dokumenty techniczne będą potrzebne)
Koszty

Pomijając ewentualne koszty pośrednictwa, opłaty przewidziane włoskimi przepisami są następujące:

opłaty ACI (emolumenti ACI)
27 euro
lokalna opłata rejestracyjna (imposta provinciale di trascrizione)
od ok. 200 euro do max. 850 euro, w zależności od prowincji i rodzaju pojazdu
opłata skarbowa za wpis do PRA
32 euro
opłata skarbowa dla wydziału transportu naziemnego (DTT)
32 euro
opłata DTT
9 euro
koszt wydania tablic rejestracyjnych
ok. 20-50 euro (w zależności od rodzaju pojazdu i regionu)

Jeśli załatwiacie wszystko przez punkt STA przy ACI, opłaty uiścicie na miejscu, natomiast w przypadku punktu STA przy wydziale komunikacji (Motorizzazione Civile) konieczne jest wcześniejsze opłacenie kosztów na poczcie, przy użyciu specjalnych druków, które otrzymacie w wydziale komunikacji. Dowód wpłaty musicie wówczas przedstawić wraz z wnioskiem o przerejestrowanie samochodu.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...