REZYDENCJA PODATKOWA WE WŁOSZECH

Temat rezydencji podatkowej pojawia się coraz częściej w Waszych wiadomościach, co wiąże się głównie z faktem, że Polacy chętnie kupują ostatnio nieruchomości we Włoszech. O ile w przypadku osób przenoszących się na stałe do Włoch nie ma wątpliwości co do ich statusu rezydenta podatkowego, o tyle pojawiają się one, gdy zakupione mieszkanie ma służyć Wam od czasu do czasu i w sumie nie wiecie, czy włoski fiskus może czegoś od Was chcieć. A może chcecie zaoszczędzić i skorzystać z ulgi na zakup nieruchomości będącej głównym miejscem zamieszkania, zwanej prima casa, lub też nie macie ochoty płacić podatku od nieruchomości i wyższych opłat za prąd czy wywóz śmieci i zastanawiacie się, jakie to ma konsekwencje? 

Postaram się wyjaśnić przepisy regulujące kwestię włoskiej rezydencji podatkowej, jednak uprzedzam, że nie jestem ekspertem podatkowym – jeżeli macie pytania związane z Waszą konkretną sytuacją, zwróćcie się do kogoś, kto ma odpowiednie kompetencje, by ją przeanalizować i w sposób wiarygodny doradzić.

Czym jest rezydencja podatkowa w rozumieniu włoskich przepisów?

Kwestię rezydencji podatkowej reguluje art. 2 ujednoliconej ustawy o opodatkowaniu dochodów, w skrócie TUIR (Testo Unico delle Imposte sui Redditi). Został on niedawno nieco zmieniony przez ustawę nr 209/23 i począwszy od 01.01.2024 r. za rezydenta podatkowego uważa się osobę, która w ciągu danego roku podatkowego przez co najmniej 183 dni (lub 184 dni w przypadku lat przestępnych) spełnia bądź spełniała choć jeden z poniższych warunków:

• posiada stałe miejsce zamieszkania we Włoszech (residenza) – ponieważ potocznie używa się słowa residenza w odniesieniu do zameldowania, często mylicie te dwa pojęcia, a tu chodzi o miejsce, w którym się osiedliliście z zamiarem pozostania na dłuższy okres;
• Włochy są miejscem, gdzie posiada główne więzi osobiste i rodzinne (domicilio) – przed wprowadzeniem zmian mowa była o „ośrodku interesów życiowych i zawodowych” , obecnie natomiast podkreślone są kwestie osobiste;
• przebywa na terytorium Włoch przez większą część roku – liczą się również części dni, więc fiskus będzie czepiał się dosłownie godzin;
• jest zameldowana we Włoszech (iscrizione anagrafica) – ustawa nr 209/23 wprowadziła możliwość udowodnienia, że mimo zameldowania nie mieliście przez większą część roku we Włoszech stałego miejsca zamieszkania, głównych więzi osobistych ani nie przebywaliście tu fizycznie, jednak pamiętajcie, że musi to być odpowiednio i wiarygodnie udokumentowane. Dotyczy to sytuacji od 01.01.2024 roku, wcześniejsze lata podlegają poprzednim przepisom, a gdy sam fakt zameldowania czynił z Was włoskich rezydentów podatkowych.

Jak wspomniałam wyżej, wystarczy spełnić jeden z powyższych warunków, by włoski urząd skarbowy uznał Was za rezydentów podatkowych. 

Konsekwencje posiadania włoskiej rezydencji podatkowej

Najważniejszy aspekt to fakt, że każdy rezydent podatkowy podlega opodatkowaniu od wszelkich uzyskiwanych przez siebie dochodów, w tym dochodów zagranicznych. Oznacza to, że za rok podatkowy, w którym byliście włoskimi rezydentami musicie wypełnić włoskie zeznanie podatkowe i wpisać do niego wszystkie uzyskane dochody, bez względu na kraj ich uzyskania.

Jeśli chodzi o opodatkowanie tychże dochodów, to zawsze warto sprawdzić zasady zawarte w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisanej przez Polskę i Włochy. Nie jestem oczywiście w stanie wymienić wszystkich obowiązujących reguł, więc podam Wam tylko kilka przykładów dochodów zagranicznych mogących podlegać opodatkowaniu we Włoszech:

• dochody z pracy
• dochody z emerytury i podobnych świadczeń, z wyjątkiem emerytur państwowych – podlegają one opodatkowaniu wyłącznie w kraju stałego zamieszkania, wiec pamiętajcie, by zadbać o zwolnienie z opodatkowania polskiej emerytury w Polsce
• zyski z działalności gospodarczej i dywidend
• dochody z najmu nieruchomości
• nieruchomości posiadane za granicą – podlegają one opodatkowaniu IVIE
• oszczędności, w tym konta bankowe – podlegają one opodatkowaniu IVAFE

W wielu przypadkach istnieje możliwość odliczenia od należnego we Włoszech podatku podobnego podatku uiszczonego za granicą. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, radzę skonsultować Waszą sytuację z doradcą podatkowym znającym się na opodatkowaniu transgranicznym i potrafiącym interpretować umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – niestety nie jest powiedziane, że każdy pracownik CAF czy księgowy posiada odpowiednią wiedzę.

Kontrole urzędu skarbowego

Osobiście przestrzegam przed myśleniem w stylu „przecież Włosi niczego nie kontrolują” czy też „znam dziesiątki osób we Włoszech, które nie płacą podatków/nie przestrzegają przepisów/mają zameldowanie nie tam, gdzie mieszkają”, bo z urzędem skarbowym nie ma żartów. Dziewięćdziesięciu dziewięciu osobom może się udać, a setnej już nie, a wówczas konsekwencje mogą być bolesne. Przypominam też, że istnieje dość intensywna współpraca międzynarodowa pomiędzy instytucjami skarbowymi i finansowymi (tzw. CRS), co ułatwia fiskusowi na wykrycie zagranicznych dochodów, jeśli bardzo mu na tym zależy.

Nie mogę Wam powiedzieć, jakie czynniki wpływają na możliwe poddanie kogoś kontroli, gdyż urząd skarbowy korzysta z sobie tylko znanych algorytmów służących wykrywaniu osób, w przypadku których rośnie ryzyko unikania płacenia podatków i popełniania oszustw podatkowych. W przypadku kwestii dotyczących rezydencji podatkowej, fiskus bierze pod uwagę m. in. takie wskaźniki jak posiadanie nieruchomości we Włoszech, otrzymywanie rachunków za media, obecność rodziny na terytorium Włoch czy też otrzymywanie wynagrodzenia czy innych dochodów na włoskie konta bankowe. To oczywiście tylko przykłady, a jeśli będziecie mieli pecha i zdarzy Wam się kontrola, to pamiętajcie, że to Wy musicie udowodnić, że urząd się myli. 

PODATEK DOCHODOWY WE WŁOSZECH

Ostatnia aktualizacja: 05.01.2026 r.

Nie będę opisywać tutaj wszystkich podatków, jakie płaci się we Włoszech, gdyż jest ich co niemiara i nie starczyłoby miejsca na bloggerowym dysku.;) Podatkiem, który interesuje nas najbardziej jest oczywiście podatek dochodowy, więc skupię się głównie na nim i na innych podatkach, jakie płacą osoby pracujące we Włoszech na zasadzie pracy najemnej i podobnej (tzw. lavoratori dipendenti e assimilati). Nadmienię jedynie, że opodatkowaniu od dochodu podlegają też m.in. emerytury, dochody z samozatrudnienia, nieruchomości, tereny oraz dochody kapitałowe, również zagraniczne.

Wysokość podatku dochodowego

Włoski podatek dochodowy nazywa się IRPEF (Imposta sui Redditi delle Persone Fisiche), a jego wysokość zależy od dochodu uzyskanego przez Was w ciągu danego roku. Poniżej przedstawiam Wam progi podatkowe obowiązujące obecnie we Włoszech, po publikacji ustawy budżetowej na 2026 rok, w zależności od uzyskanych w danym roku dochodów:

• 0 - 28000 euro: 23%
• 28000,01 - 50000 euro: 33% (33% zapłacicie od nadwyżki z 28000 euro)
• powyżej 50000 euro: 43% (tu podobnie)

Od podatku dochodowego brutto możecie odliczyć sobie różne ulgi podatkowe, jeżeli takie Wam przysługują i które zmieniają się co roku, zgodnie z założeniami ustawy budżetowej na dany rok. Pracownikom czy emerytom przysługuje też ulga za pracę najemną, a jeśli macie członków rodziny na utrzymaniu (z wyjątkiem dzieci do lat 21, na które możecie otrzymać zasiłek AUU), również ulga rodzinna - te dwie ulgi naliczane są przez pracodawcę automatycznie i zmniejszają należny podatek dochodowy.

Kwota wolna od podatku

Warto pamiętać, że we Włoszech nie wszyscy muszą płacić podatek dochodowy – istnieje tzw. no tax area, czyli kwota wolna od opodatkowania, która obejmuje następujące dochody uzyskane przez osoby fizyczne:

• dochody z samozatrudnienia w wysokości do 5500 euro

• dochody z pracy najemnej nieprzekraczające 8500 euro (uzyskane w ciągu 12 miesięcy w danym roku)

• dochody z emerytury (do 8500 euro)

• dochody z posiadanych terenów nieprzekraczające 185,92 euro

• dochody z posiadanych nieruchomości nieprzekraczające 500 euro

• wartość katastralna nieruchomości będącej głównym miejscem zamieszkania

Podatki lokalne

Innym rodzajem podatku dochodowego, jaki płacą osoby pracujące we Włoszech, są podatki regionalne i gminne (addizionale regionale/comunale). Są to dodatkowe podatki od dochodu, które płacicie władzom regionu oraz gminy, w których macie rezydencję podatkową na dzień 31 grudnia danego roku podatkowego. Ich wysokość jest zmienna i zależy odpowiednio od regionu i gminy.

Odprowadzanie podatku dochodowego

Podobnie jak w Polsce, w przypadku pracy na umowę oraz w przypadku współpracy mniej lub bardziej okazjonalnej, pracodawca pełni rolę płatnika podatku, czyli wpłaca w Waszym imieniu zaliczki na poczet podatku dochodowego. W przypadku emerytów i rencistów rolę „pracodawcy” pełni INPS, wypłacający świadczenia emerytalne i rentowe. Wyjątek stanowią osoby pracujące na rzecz osób prywatnych, np. opiekunki i pomoce domowe, za które nie są wpłacane zaliczki i które muszą co roku rozliczać się z fiskusem w celu ustalenia wysokości ewentualnie należnego podatku dochodowego.

Na początku każdego roku, zazwyczaj do końca lutego lub marca, pracodawca ma obowiązek przeprowadzić tzw. wyrównanie (conguaglio), polegające na zsumowaniu zaliczek wpłaconych za poprzedni rok podatkowy i porównaniu ich z rzeczywistym podatkiem, jaki musicie zapłacić od dochodu uzyskanego w ciągu roku. Rezultatem wyrównania może być nadpłata lub konieczność dopłaty podatku, dlatego może się zdarzyć, że po przeprowadzeniu wyrównania wasza grudniowa lub styczniowa pensja netto będzie różnić się od pensji zwykle otrzymywanej.

Preferencyjne opodatkowanie dla osób przenoszących się do Włoch

Włoski system podatkowy oferuje obecnie trzy główne programy mające na celu przyciągnięcie wykwalifikowanej siły roboczej oraz osób zamożnych. Są one skierowane do tych z Was, którzy przez określony czas nie posiadały rezydencji podatkowej we Włoszech i mogą pomóc Wam w znacznym zmniejszeniu obciążeń podatkowych w pierwszych latach po przeprowadzce.

Warto zwrócić się do księgowego lub doradcy podatkowego z prośbą o przeanalizowanie Waszej konkretnej sytuacji – ja podam tu tylko ogólny zarys obowiązujących aktualnie zasad.

Ulga dla pracowników o wysokich kwalifikacjach (Lavoratori impatriati)

Jest to najpopularniejszy model, przeznaczony dla osób zatrudnionych na umowę o pracę oraz prowadzących działalność gospodarczą, które przenoszą swoją rezydencję podatkowa do Włoch.

• Zwolnienie z opodatkowania: Płacicie podatek dochodowy tylko od 50% swojego przychodu, a w przypadku posiadania co najmniej jednego małoletniego dziecka ulga ta wzrasta do 60% (podatek płacony jest wówczas od 40% uzyskiwanego we Włoszech dochodu).

• Limit dochodowy: Z ulgi możecie skorzystać do kwoty 600000 euro rocznie – nadwyżka ponad tę kwotę opodatkowana zostanie na zasadach ogólnych.

• Warunki: Wymagany jest brak rezydencji podatkowej we Włoszech przez co najmniej trzy lata poprzedzające przeprowadzkę (jeśli zamierzacie podjąć pracę we Włoszech dla tego samego pracodawcy, dla którego pracowaliście za granicą, wymóg ten zwiększa się do sześciu lub siedmiu lat, w zależności od tego, czy w przeszłości już pracowaliście dla tej samej firmy we Włoszech) oraz posiadanie wysokich kwalifikacji zawodowych. Dodatkowo musicie zobowiązać się do pozostania włoskimi rezydentami podatkowymi przez co najmniej cztery lata oraz do wykonywania pracy przez większość okresu podatkowego na terytorium Włoch. Jeśli opuścicie Włochy przed upływem tego okresu, wszystkie dochody, które były wcześniej zwolnione z pełnego opodatkowania stają się w pełni opodatkowane i włoski urząd skarbowy może wymagać dopłaty podatku wraz z ewentualnymi odsetkami.

• Czas trwania: Ulga obowiązuje przez pięć lat.

Ulga dla wykładowców i naukowców (Docenti e ricercatori)

Ulga ta kierowana jest do osób prowadzących działalność naukową lub dydaktyczną za granicą, które zdecydowały się na kontynuowanie pracy badawczej we Włoszech, przenosząc tu więc rezydencję podatkową.

• Zwolnienie z opodatkowania: Aż 90% dochodów uzyskanych z pracy naukowej lub dydaktycznej jest zwolnione z podatku dochodowego.

• Warunki: Musicie przenieść rezydencję podatkową do Włoch w celu wykonywania działalności dydaktycznej lub badawczej i utrzymać ją przez cały okres korzystania z ulgi (nie przewidziano żadnej kary za przeniesienie rezydencji podatkowej za granicę przed zakończeniem okresu korzystania z ulgi – przestaje ona obowiązywać od roku podatkowego, w którym utracicie rezydencję we Włoszech) oraz posiadać udokumentowaną działalność dydaktyczną lub badawczą za granicą przez co najmniej dwa kolejne lata w uczelniach lub instytutach badawczych (publicznych lub prywatnych), a Wasz pobyt za granicą nie może być tylko okazjonalny. Posiadany tytuł ukończenia studiów wyższych, jeśli jest to tytuł zagraniczny, musi zostać uznany we Włoszech.

• Czas trwania: Ulga przysługuje przez okres 6 lat, z możliwością przedłużenia w konkretnych przypadkach (np. posiadanie dzieci lub zakup nieruchomości we Włoszech).

System ryczałtowy dla „nowych rezydentów” (Neo residenti)

Rozwiązanie to jest dedykowane osobom o bardzo wysokich dochodach zagranicznych.

• Podatek ryczałtowy: Osoby przenoszące rezydencję do Włoch mogą opłacać stały, roczny ryczałt w wysokości 300000 euro (przed 2026 r. kwota ta wynosiła 200000 euro), który zastępuje podatek od wszelkich dochodów uzyskanych poza granicami Włoch.

• Członkowie rodziny: Możliwe jest rozszerzenie systemu na członków rodziny przy opłacie ryczałtowej w wysokości 50000 euro za każdą osobę.

• Warunki: Możecie skorzystać z tej opcji, jeśli przeniesiecie rezydencję podatkową do Włoch i w ostatnich dziesięciu latach przez co najmniej dziewięć lat nie byliście rezydentami podatkowymi we Włoszech. Wyboru ryczałtu musicie dokonać w zeznaniu podatkowym składanym w roku, w którym przeprowadziliście się do Włoch lub maksymalnie w roku kolejnym.

• Czas trwania: Ryczałt obowiązuje przez piętnaście lat i odnawia się automatycznie co rok, chyba że z niej zrezygnujecie, nie zapłacicie podatku w terminie lub przeniesiecie rezydencję podatkową do innego kraju.

Informacje o rocznym rozliczeniu podatkowym z włoskim fiskusem zawarłam tutaj.

PODATEK OD ZAGRANICZNYCH OSZCZĘDNOŚCI I PRODUKTÓW FINANSOWYCH (IVAFE)

 

 

*** Zastrzegam, że nie jestem ekspertem podatkowym – w artykule podaję ogólne informacje na temat podatku IVAFE, bez zagłębiania się w detale, na których się po prostu nie znam i nie chcę wobec tego wprowadzać Was w błąd. Jeśli potrzebujecie porady dotyczącej Waszej konkretnej sytuacji, radziłabym zwrócić się do dobrego księgowego, który ogarnia kwestie zagraniczne (nie wszyscy się na tym znają).***

Czym jest IVAFE?

IVAFE (Imposta sul Valore delle Attività Finanziarie Estere) to podatek od zagranicznych inwestycji i oszczędności będących w posiadaniu osób mających rezydencję podatkową we Włoszech. Włoskim rezydentem podatkowym jest każda osoba, która jest we Włoszech zameldowana, przebywa we Włoszech przez ponad 183 dni w roku lub ma tu swój ośrodek interesów życiowych - wystarczy spełnić choć jeden z tych warunków, by podlegać obowiązkowi podatkowemu we Włoszech.

IVAFE jest nie tyle podatkiem dochodowym, co podatkiem od majątku – podobne podatki nakładane są na włoskie oszczędności, np. włoskie banki co roku automatycznie pobierają tzw. imposta di bollo z kont, na których zgromadzone saldo przekracza 5000 euro, a wysokość pobranego podatku jest dokładnie taka sama, jak wysokość IVAFE od kont zagranicznych, o czym za chwilę. Ponieważ włoski urząd skarbowy nie posiada bezpośredniego dostępu do informacji na temat produktów finansowych, jakie posiadacie za granicą, zobowiązuje Was do samodzielnego ich zgłoszenia i zapłacenia podatku.

 

Jakie oszczędności i produkty finansowe podlegają zgłoszeniu?

Produktów finansowych jest na świecie od smoka, więc trudno wymienić je wszystkie - najważniejsze z nich to:

• rachunki bankowe
• konta oszczędnościowe
• wszelkiego rodzaju lokaty
• książeczki oszczędnościowe
• pożyczki
• udziały w spółkach zagranicznych
• konta emerytalne (z wyjątkiem obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego)
• jednostki funduszy inwestycyjnych
• polisy na życie
• obligacje skarbowe
• metale i kamienie szlachetne
• dzieła sztuki
• jachty

Źródło zgromadzonych na koncie bankowym czy oszczędnościowym środków nie ma znaczenia i nie zwalnia z obowiązku ich zgłoszenia.

Wysokość podatku

Wysokość IVAFE wynosi 0,2% wartości majątku, natomiast w przypadku rachunków bankowych i kont oszczędnościowych zasada jest następująca:

• jeśli średnie saldo roczne w danym roku nie przekroczyło 5000 euro, nie podlega ono opodatkowaniu – liczy się saldo każdego konta osobno lub suma kont założonych w tym samym banku (np. jeśli w tym samym banku posiadacie rachunek i konto oszczędnościowe lub jedno konto własne i drugie wspólne)
• w przypadku przekroczenia tej kwoty należy zapłacić 34,20 euro za każde konto

Zwolnienie z opodatkowania nie oznacza, że nie musicie zgłaszać zgromadzonych środków – nadal podlegacie obowiązkowi ich zgłoszenia, chyba że łączne saldo wszystkich posiadanych kont zagranicznych nie przekroczyło w danym roku 15000 euro. Czyli, dla przykładu:

• jeśli macie trzy konta po 1000 euro każde, to nie musicie wypełniać części RW
• jeżeli macie sześć kont w różnych bankach po 3000 euro każde, to wprawdzie nie musicie płacić IVAFE, ale musicie je zgłosić, wypełniając część RW

 

 Zgłoszenie i sposób zapłaty

Wartość oszczędności oraz inwestycji musi być podana w euro, zgodnie z kursem podawanym przez włoski urząd skarbowy.

By ułatwić życie podatnikom, urząd skarbowy uznał, że zgłoszenia zagranicznych oszczędności najlepiej dokonać w momencie składania rocznego zeznania podatkowego, w terminie składania rozliczeń obowiązującym dla formularza Redditi PF. Musicie w tym celu wypełnić tzw. Quadro RW zeznania, przy czym nie znajdziecie go w formularzu 730 – jest to część wyżej wspomnianego formularza Redditi PF. Nie oznacza to, że nie możecie skorzystać z 730, który jest prostszy i pozwala na szybsze uzyskanie zwrotu podatku, jeśli takowy Wam przysługuje – możecie to zrobić, ale dodatkowo będziecie musieli przesłać część RW wraz z pierwszą stroną (frontespizio) formularza Redditi PF, co zostanie potraktowane jako załącznik do 730. Jeśli rozliczacie się samodzielnie, korzystając z wstępnie wypełnionego zeznania (730 precompilato), po jego wysłaniu wystarczy skorzystać z opcji “Reddito aggiuntivo e correttivo/integrativo”, która pojawi się w menu.

Podobnie jest w przypadku, gdy nie musicie składać zeznania podatkowego, bo nie uzyskujecie żadnych dochodów – jeśli macie obowiązek zgłosić zagraniczne oszczędności lub produkty finansowe, wypełniacie tylko część RW i pierwszą stronę formularza Redditi PF.

Termin składania części RW jest taki sam, jak termin składania zeznań podatkowych przy użyciu Redditi PF.

Pamiętajcie też, że w przypadku współwłasności i wspólnoty majątkowej obowiązek złożenia części RW spoczywa na każdym właścicielu z osobna, ze wskazaniem całkowitej wartości dóbr oraz części procentowej, jaka do niego należy.

Obowiązek zgłaszania oszczędności i uiszczania IVAFE spoczywa na Was również w przypadku, gdy macie do nich dostęp i możecie nimi rozporządzać, choć nie jesteście ich formalnymi właścicielami – ma to miejsce na przykład w sytuacji, gdy rodzice mieszkający w Polsce upoważnili Was do wykonywania wypłat, przelewów i innych transakcji na ich koncie bankowym.

 Ponieważ musicie wpisać do zeznania dokładne kwoty, a nie wartości wyliczone w przybliżeniu, konieczne jest wystąpienie do danej instytucji finansowej o wydanie odpowiedniego dokumentu rozliczeniowego (np. w przypadku konta bankowego będzie to średnie saldo roczne), które musicie zachować do kontroli.

Kary

We włoskim systemie podatkowym istnieje pojęcie ravvedimento operoso, które oznacza możliwość skorzystania z “rabatu” na karę grzywny, jeśli sami zgłosicie nieprawidłowości w określonym terminie, nie czekając na kontrolę fiskusa. Warto o tym pamiętać, gdyż możecie sporo zaoszczędzić.

Musimy rozróżnić dwa aspekty, które są traktowane odrębnie przez włoski urząd skarbowy:

• niezgłoszenie oszczędności zagranicznych lub błędne bądź spóźnione przesłanie części RW
• nieuiszczenie IVAFE, jeśli podatek ten okaże się należny – mamy tu do czynienia z wykroczeniem podatkowym

Włoski Sąd Kasacyjny uznał pod w listopadzie 2021 roku, że RW nie stanowi odrębnego zeznania podatkowego, a jedynie część formularza Redditi PF, jeżeli więc złożyliście roczne zeznanie, ale nie wypełniliście części RW, należy to traktować jako zeznanie niepełne, a nie zeznanie niezłożone. Jest to ważne o tyle, że jeżeli w ogóle nie złożycie zeznania w terminie, to możecie to zrobić jedynie w ciągu 90 dni po jego upłynięciu, natomiast na korektę błędów jest więcej czasu..

Jak wyjaśniłam wyżej, RW stanowi część formularza Redditi PF i tego dotyczy wyrok sądu – pozostają pewne wątpliwości co do zeznań złożonych na formularzu 730, jednak wydaje mi się, tak na chłopski rozum, że powinna obowiązywać podobne zasady.

Aktualnie obowiązujące kary odnoszące się do różnych przykładowych sytuacji znajdziecie np. tutaj.

 

 Kontrola skarbowa i współpraca międzypaństwowa

Jeśli myślicie, że możecie machnąć ręką na obowiązek zgłaszania oszczędności, to muszę Was zmartwić – kilka lat temu włoski urząd skarbowy mocno zintensyfikował kontrole we współpracy z zagranicznymi instytucjami i coraz częściej podatnicy otrzymują pisma z wezwaniem do zapłaty grzywny i ewentualnie należnego podatku (wiem, bo je widziałam). Pamiętajcie, że Włochy używają międzynarodowego systemu wymiany informacji finansowych CRS DAC2, podobnie zresztą jak Polska i wiele innych krajów, więc nie liczyłabym na to, że akurat Was kontrola nie dopadnie.