27 lipca 2021

ZAKUP MIESZKANIA WE WŁOSZECH CZ. 4 – KOSZTY UTRZYMANIA

 


Kupno nieruchomości to nie tylko wydatki związane z samą transakcją zakupu, ale również – i przede wszystkim – koszty ponoszone już po zakupie, gdy w Waszym wymarzonym domu zamieszkacie lub zaczniecie spędzać w nim urlop.

Prima casa” i rezydencja podatkowa

Zacznijmy od wyjaśnienia pojęcia prima casa, które wielu z Was sprawia problem – nie określa ono pierwszej zakupionej w Waszym życiu nieruchomości, a nieruchomość, która ma być Waszym głównym miejscem zamieszkania. Wszystkie inne posiadane przez Was we Włoszech nieruchomości noszą miano seconda casa, bez względu na to, ile ich macie.

Jeżeli więc zamierzacie przeprowadzić się do Włoch i zamieszkać tam na stałe, to śmiało deklarujcie przy zakupie, że jest to Wasza prima casa, co pozwoli Wam zaoszczędzić nie tylko na podatkach i opłatach przy zakupie mieszkania, ale również obniżyć niektóre koszty jego utrzymania, o czym później. Jeżeli natomiast jest to lokum typowo wakacyjne, w którym będziecie spędzać najwyżej kilka miesięcy w ciągu roku, a Waszym stałym miejscem zamieszkania pozostanie Polska lub inne państwo, dobrze się zastanówcie, zanim pójdziecie za radą kogoś, kto będzie Wam sugerował, byście mimo to oświadczyli, że będzie to Wasza prima casa – zaraz Wam wyjaśnię, dlaczego.

Deklarując w momencie zakupu, że nieruchomość będzie Waszym stałym miejscem zamieszkania zobowiązujecie się bowiem do zameldowania się w ciągu 18 miesięcy od podpisania umowy kupna na terenie gminy, w której jest ona położona, a zameldowanie we Włoszech nie pozostaje bez konsekwencji – czyni ono z Was automatycznie włoskich rezydentów podatkowych, nawet jeśli tak naprawdę nie będziecie we Włoszech mieszkać. Jest to związane z tym, iż złożenie wniosku o zameldowanie jest równoznaczne z oświadczeniem, że podany adres jest Waszym głównym miejscem zamieszkania; każda osoba, która jest we Włoszech zameldowana, przebywa we Włoszech przez ponad 183 dni w roku lub ma tu swój ośrodek interesów życiowych jest uznawana za włoskiego rezydenta podatkowego - wystarczy spełnić jeden z tych warunków, by podlegać obowiązkowi podatkowemu we Włoszech, a bycie włoskim rezydentem podatkowym wiąże się m. in. z koniecznością wpisywania do włoskiego zeznania podatkowego wszelkich uzyskiwanych dochodów, również zagranicznych, czy też z uiszczaniem podatku od nieruchomości posiadanych za granicą (tzw. IVIE, o którym pisałam tutaj).

Jak widzicie, meldując się składacie nieprawdziwe oświadczenie mające na celu uzyskanie korzyści podatkowych (a więc mowa tu o przestępstwie podatkowym), a dodatkowo może się Wam to średnio opłacać, gdyż może się okazać, że dochody z pracy w Polsce zostaną dodatkowo opodatkowane we Włoszech, nawet po odliczeniu podatku zapłaconego już w kraju.

 ***

Jeśli jesteście zainteresowani ulgami remontowymi uchwalanymi co roku przez rząd, pamiętajcie, że w przypadku wielu z nich nie jest wymagane zameldowanie we Włoszech – wystarczy, że jesteście właścicielami lub użytkownikami remontowanej nieruchomości, ponosicie koszty remontu (czytaj: faktury są wystawione na Wasze nazwisko) i podlegacie opodatkowaniu od dochodów osób fizycznych we Włoszech. Jak wyjaśnił urząd skarbowy w odpowiedzi nr 60 z 2020 r., posiadanie nieruchomości we Włoszech jest równoznaczne z posiadaniem we Włoszech dochodu, który podlega opodatkowaniu, bez względu na to, czy podatek w danym przypadku jest należny, czy nie.


Podatek od nieruchomości (IMU)

Podatek od nieruchomości nosi nazwę IMU (Imposta Municipale Unica) i jest on podatkiem lokalnym, którego wysokość ustalana jest przez urząd gminy. Co ważne, uiszcza się go tylko w przypadku nieruchomości nie będących Waszym stałym miejscem zamieszkania (tzw. seconda casa) – w przypadku prima casa oraz powiązanymi z nią lokalami (piwnicą, garażem, komórką itp.) jesteście z niego zwolnieni, chyba że jest ona zarejestrowana w katastrze jako nieruchomość „luksusowa” (kategorie A1, A8 i A9 – w tym przypadku przysługuje ulga w wysokości 200 euro).

Podatek od nieruchomości płaci się w dwóch ratach:

  • do 16 czerwca każdego roku (zaliczka w wysokości 50%)
  • do 16 grudnia każdego roku (saldo)

 

Jeśli 16. dzień miesiąca przypada na sobotę, niedzielę lub święto, termin płatności automatycznie przesuwa się na kolejny dzień pracujący.

 

Jak wspomniałam wyżej, wysokość IMU ustalana jest corocznie przez urząd gminy (w przypadku braku uchwały, stosuje się stawkę podstawową, która w 2021 r. wynosi 8,6%), a dodatkowo urząd nie wysyła podatnikom informacji z należnym podatkiem, więc nie dość, że musicie pamiętać o terminach, to każdą ratę musicie sobie wyliczyć sami. Możecie skorzystać np. z narzędzia udostępnionego na stronie https://www.amministrazionicomunali.it/imu/calcolo_imu.php, jednak uprzedzam z góry, że nie zawsze zawiera ona aktualne dane i wysokość podatku niekoniecznie będzie zgadzać się z ostatnią uchwałą danej gminy, więc radzę zawsze sprawdzić na stronie internetowej urzędu, jaka jest rzeczywisty procent należnego podatku. Jak widzicie, nie jest to najprostsza procedura na świecie, jeśli więc macie problemy z wyliczeniem IMU, radzę zwrócić się do pierwszego z brzegu biura CAF, który dokona obliczeń za Was i dostarczy Wam już poprawnie wypełniony druk F24, za pomocą którego uiszcza się we Włoszech podatki (możecie też dokonać płatności przy pomocy bankowości elektronicznej lub karty kredytowej, korzystając z funkcji PagoPA/Cbill).

Jeżeli pobieracie włoską emeryturę łączoną i mieszkacie w kraju, z którego doliczyliście okresy składkowe w celu otrzymania włoskiego świadczenia, począwszy od 2021 roku możecie skorzystać z 50-procentowej ulgi na podatek od posiadanej przez Was nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Włoch, która jednak nie może być zamieszkana przez inne osoby (np. użyczona czy wynajęta).

UWAGA! Podstawy opodatkowania nie oblicza się na podstawie wartości rynkowej nieruchomości, a na podstawie jej dochodu katastralnego (rendita catastale), który znajdziecie na stronie urzędu skarbowego po wpisaniu danych nieruchomości zapisanych w umowie kupna-sprzedaży:

https://sister.agenziaentrate.gov.it/CitizenVisure/


Opłata za wywóz i utylizację śmieci (TARI)

Podobnie jak w przypadku IMU, wysokość TARI również ustalana jest na szczeblu lokalnym, jednak na szczęście zazwyczaj nie musicie bawić się w samodzielne obliczanie opłaty, gdyż urząd lub wyznaczona przez gminę firma wyśle Wam odpowiedni „rachunek”. Ilość rat oraz terminy i sposób płatności także ustalane są przez poszczególne gminy, nie istnieje więc ogólnokrajowa zasada regulująca te kwestie i musicie sprawdzić te informacje na stronie urzędu lub skontaktować się z nim bezpośrednio.

Podstawą do obliczenia stałego elementu należnej opłaty za wywóz i utylizację śmieci jest powierzchnia nieruchomości oraz ilość zamieszkujących ją osób, a następnie doliczane są elementy zmienne, uchwalane przez urząd gminy – stąd podanie Wam nawet przybliżonej kwoty jest niemożliwe. Mogę Wam powiedzieć jedynie, w ramach przykładu, że za pierwszy semestr 2021 roku zapłaciłam około 150 euro (gmina Rzym, mieszkanie niecałe 80 m2, dwóch mieszkańców), z czego element stały wynosi 60 euro – reszta to elementy zmienne.

Opłata TARI w przypadku braku zameldowania w danym mieszkaniu, a więc w przypadku seconda casa, jest zazwyczaj wyższa. Podobnie jak w przypadku IMU, począwszy od 2021 roku została wprowadzona ulga dla włoskich emerytów mieszkających za granicąTARI może zostać zmniejszona o 2/3, jeśli więc otrzymujecie włoską emeryturę łączoną, możecie o taką zniżkę się ubiegać, składając odpowiedni wniosek w urzędzie gminy.


Opłaty wspólnotowe (condominio)

Jeżeli kupiliście mieszkanie znajdujące się w budynku, w którym ustanowiona jest wspólnota mieszkaniowa (condominio), musicie liczyć się z koniecznością uiszczania związanych z nim opłat wspólnotowych (o uczestniczeniu w kilkugodzinnych i zazwyczaj niezwykle nudnych zebraniach wspólnoty nie wspomnę, no chyba że dochodzi do rękoczynów, wówczas robi się ciekawie ;)). Poza opłatami stałymi, ustalanymi przez wspólnotę mieszkańców i zawierającymi koszty utrzymania i konserwacji części wspólnych, instalacji, ogrzewania centralnego, wynagrodzenia zarządcy itp., ciążą na Was również opłaty „nadzwyczajne”, związane z nieprzewidzianymi wydatkami np. na remont czy na adwokata, którego wspólnota zatrudniła, by odzyskać pieniądze od niewypłacalnego lokatora.


Koszt mediów

Opłaty za prąd, gaz i wodę zależą od wielu czynników i nie jestem w stanie powiedzieć, ile mogą one wynieść i w jaki sposób będą rozliczane - liczy się m.in. powierzchnia mieszkania, liczba mieszkańców, miejsce położenia, dostawca mediów czy to, jak długo lubicie sobie postać pod prysznicem. Pamiętajcie też o opłatach za ogrzewanie, zwłaszcza jeśli mieszkanie znajduje się w bloku, a ogrzewanie jest centralne.


Sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat

Powiedzmy, że zakupiony dom przestał Wam się podobać i chcielibyście się go pozbyć, ale obawiacie się, że włoski fiskus zacznie się domagać od Was jakiejś kasy. Musicie w tym przypadku pamiętać, że we Włoszech opodatkowaniu podlega zysk uzyskany ze sprzedaży nieruchomości dokonanej przed upływem pięciu lat od jej nabycia, jeśli więc sprzedacie dom np. po trzech latach i zarobicie na tej sprzedaży przykładowe 10000 euro, to notariusz pobierze w momencie podpisywania umowy z nabywcą 26% tej kwoty, czyli 2600 euro. Można też wybrać opcję dodania tak uzyskanego dochodu do dochodów rocznych, rozliczając się z nich w momencie składania zeznania podatkowego, jeśli nie przekraczacie 23-procentowego progu podatkowego – wówczas zapłacicie 2300 euro podatku.

Możecie uniknąć opodatkowania zysku ze sprzedaży, jeśli przez większość czasu, jaki upłynął pomiędzy zakupem a sprzedażą nieruchomości byliście w niej zameldowani, gdyż stanowiła ona Wasze główne miejsce zamieszkania (prima casa).


Sprzedaż mieszkania zakupionego z wykorzystaniem ulg podatkowych przysługujących w przypadku prima casa jest jednak skomplikowana ze względu właśnie na te ulgi – ponieważ zaoszczędziliście przy zakupie, fiskus tak łatwo Was nie puści. Przez pierwsze pięć lat od podpisania umowy kupna nie możecie sprzedać mieszkania, chyba że w ciągu roku od jego sprzedania nabędziecie jako prima casa (czyli musi stać się ona Waszym stałym miejscem zamieszkania) inną nieruchomość położoną na terenie tej samej gminy lub za granicą, jeśli wybrane państwo umożliwia współpracę mającą na celu przeprowadzenie kontroli. Kopię aktu nabycia nieruchomości i dokumentów wykazujących, że rzeczywiście tam zamieszkaliście (rachunków za media wystawionych na Wasze nazwisko, zaświadczenia o zameldowaniu itp.) trzeba przesłać do urzędu skarbowego, w którym został zarejestrowany akt sprzedaży włoskiej nieruchomości listem poleconym lub certyfikowaną pocztą elektroniczną (PEC).

Jeżeli nie spełnicie tego warunku, będziecie musieli zapłacić różnicę pomiędzy podatkami należnymi w przypadku seconda casa a zapłaconymi z momencie kupna, wraz z odsetkami oraz grzywną w wysokości 30%. Grzywny można na szczęście uniknąć – aby to zrobić, musicie przed upływem 12 miesięcy od momentu sprzedaży mieszkania wysłać specjalny wniosek do urzędu skarbowego, tzw. istanza di riliquidazione delle imposte.





29 czerwca 2021

TYMCZASOWY ZASIŁEK NA NIELETNIE DZIECI NA OKRES LIPIEC-GRUDZIEŃ 2021 (ASSEGNO TEMPORANEO FIGLI MINORI 2021)

 


Ponieważ od dawna zapowiadana reforma świadczeń rodzinnych ma poślizg, to znaczy niby przeszła, ale na razie w sumie nie ma na wszystko pieniędzy, a poza tym jeszcze nie wiadomo, jakie będą zasady i takie tam, rząd postanowił udobruchać obywateli i w oczekiwaniu na tzw. Assegno Unico uchwalił tymczasowe świadczenie dla osób, które aktualnie nie mogą otrzymywać zasiłku rodzinnego ANF:


  • osoby prowadzące działalność gospodarczą
  • osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku
  • osoby o dochodach mieszczących się w kwocie wolnej od podatku (8174 euro rocznie)
  • osoby pracujące, które nie spełniają wymogów do otrzymania zasiłku rodzinnego


Jeśli pobieracie „zwykły” zasiłek rodzinny ANF, otrzymacie w okresie 01.07.2021 – 31.12.2021 podwyżkę w wysokości od 37,50 (jeżeli macie jedno lub dwoje dzieci) do 55 euro (od trzeciego dziecka) na każde dziecko.

Jakie trzeba spełnić wymogi?


Aby otrzymać zasiłek, osoba składająca wniosek musi spełniać przez cały okres jego pobierania następujące warunki:


Obywatelstwo i pobyt

Nie musicie posiadać obywatelstwa włoskiego, gdyż wystarczy obywatelstwo jednego z państw UE, natomiast stawiany jest dodatkowy wymóg związany z prawem pobytu, czyli musicie spełniać warunki ustawy nr 30/2007, która reguluje prawo pobytu obywateli Unii lub posiadać prawo stałego pobytu. Dla przykładu, musicie mieć umowę o pracę, prowadzić we Włoszech działalność gospodarczą czy być na utrzymaniu członka rodziny z prawem pobytu.


Zameldowanie

W momencie składania wniosku musicie być zameldowani we Włoszech (residenza) i rzeczywiście mieszkać pod podanym adresem. Dodatkowo wymagane są co najmniej dwa lata zameldowania we Włoszech, przy czym nie musicie być zameldowani w sposób ciągły – ewentualne przerwy w zameldowaniu nie pozbawiają Was szansy na otrzymanie zasiłku.


Jako alternatywę do tych dwóch lat zameldowania przepisy podają możliwość uzyskania prawa do zasiłku, jeśli posiadacie umowę o pracę na czas nieokreślony lub na czas określony, jeżeli jej ważność jest co najmniej półroczna. Ponieważ jednak osoby pracujące mogą mieć prawo do zasiłku rodzinnego ANF, sprawdźcie najpierw, czy Wam on nie przysługuje, bo wtedy nie ma co składać wniosku o tymczasowy zasiłek na dzieci, gdyż jedno wyklucza drugie.


Rezydencja podatkowa

Zasiłek mogą otrzymać wyłącznie osoby, których dochody podlegają opodatkowaniu we Włoszech, czyli włoscy rezydenci podatkowi. Gwoli wyjaśnienia, tak w ramach ciekawostki - aby być uznanym za włoskiego rezydenta podatkowego, trzeba spełniać co najmniej jeden z poniższych warunków, zgodnie z włoskimi przepisami podatkowymi:


  • jesteście zameldowani we Włoszech (zameldowanie automatycznie sprawia, że stajecie się rezydentami podatkowymi, gdyż meldując się oświadczacie, że Włochy są Waszym głównym miejscem zamieszkania)
  • przebywacie we Włoszech ponad 183 dni w ciągu roku
  • macie we Włoszech ośrodek interesów życiowych


Nieletnie dzieci

Zasiłek przysługuje tylko na nieletnie dzieci (pełnoletność osiąga się we Włoszech w wieku 18 lat) pozostające na Waszym utrzymaniu, więc siłą rzeczy musicie takowe posiadać. :) Tak na marginesie, jeśli Wasza nieletnia pociecha jest na przykład popularnym influencerem i zarabia z tego tytułu grubą kasiorę, to nie możecie ubiegać się o zasiłek, gdyż za członka rodziny na utrzymaniu uznaje się osoby, których dochody roczne nie przekraczają 2840,51 euro.


Wymogi dochodowe

Wskaźnik ISEE Waszej rodziny (a więc chodzi o warunek dotyczący nie tylko osoby składającej wniosek) nie może przekraczać 50000 euro rocznie, gdyż powyżej tej kwoty zasiłek nie przysługuje. Ponieważ mowa o świadczeniu przysługującym na nieletnie dzieci, potrzebny jest tzw. wskaźnik ISEE Minorenni.


UWAGA! Jeśli w okresie pobierania zasiłku parametry Waszej rodziny czy dochodu ulegną zmianie, macie dwa miesiące od momentu zajścia zmian na przedstawienie zaktualizowanego oświadczenia DSU, by INPS mógł ponownie przeliczyć należny zasiłek.


Wysokość zasiłku


Kwota przysługująca na każde dziecko zmniejsza się, im wyższy wskaźnik ISEE, więc im wyższy dochód, tym niższy zasiłek. Dodatkowo wysokość zasiłku zwiększa się o 30%, jeżeli posiadacie co najmniej trójkę dzieci, a na każde niepełnosprawne dziecko przysługuje dodatkowe 50 euro.


W załączniku do ustawy rząd zamieścił tabelkę, w której widnieją przedziały kwotowe, no ale nie będę jej tu Wam przecież wklejać, więc podam kilka przykładów:


  • ISEE 12500 euro, jedno dziecko: 109,90 euro
  • ISEE 12500 euro, trójka dzieci: 448,50 euro (142,90 euro x 3)
  • ISEE 12500 euro, dwójka dzieci, z czego jedno niepełnosprawne: 269,80 euro (109,90 euro x 2, plus 50 euro na dziecko niepełnosprawne)
  • ISEE 35200, jedno dziecko: 40,30 euro
  • ISEE 35200 euro, trójka dzieci: 159,60 euro (53,20 euro x 3)
  • ISEE 35200 euro, dwójka dzieci, z czego jedno niepełnosprawne: 130,60 euro (40,30 euro x 2, plus 50 euro na dziecko niepełnosprawne)


Wniosek o przyznanie zasiłku


Termin składania wniosków upływa dnia 31.12.2021 r., a zasiłek przysługuje począwszy od miesiąca, w którym złożycie wniosek. Jeśli jednak zrobicie to do 30.09.2021 r., INPS wypłaci Wam również zaległe raty począwszy od 1 lipca 2021 r. - później one przepadną, więc lepiej nie zwlekać.


Wniosek można złożyć w jeden z następujących sposobów:


  • na stronie internetowej INPS – musicie być zarejestrowani na portalu i posiadać kod dostępu (PIN) lub być w posiadaniu narzędzia SPID 
  • przez telefon, dzwoniąc na specjalny numer INPS – darmowy 803164 z telefonów stacjonarnych lub płatny 06 164164 z telefonów komórkowych i z zagranicy
  • za pośrednictwem biur patronackich (patronato), które za darmo wypełnią wniosek i prześlą go w Waszym imieniu do INPS


Kompatybilność z innymi świadczeniami


Wraz z tymczasowym zasiłkiem na dzieci możecie bez problemu pobierać:



Dochód uzyskany z zasiłku jest zwolniony z opodatkowania.

12 grudnia 2020

WYREJESTROWANIE SAMOCHODU Z WŁOCH Z POWODU WYWOZU ZA GRANICĘ

 

 

Zamierzacie wrócić na stałe do Polski i zabrać ze sobą fiacika, który towarzyszył Wam przez lata pobytu we Włoszech? A może nadarzył się kupiec z Polski, chętny na Waszą brykę i zastanawiacie się, jak to wszystko ogarnąć we włoskim wydziale komunikacji? Zaraz Wam wszystko wytłumaczę, więc zróbcie sobie kawę i czytajcie dalej.


Co najpierw – wywiezienie pojazdu czy wyrejestrowanie?

Jeszcze do niedawna przepisy przewidywały, że można było wyrejestrować wyłącznie samochody, które już zostały wywiezione za granicę, natomiast od 01.01.2020 r. wszystko się zmieniło i jest teraz dokładnie odwrotnie – przez wywozem auta musicie je wyrejestrować z włoskich rejestrów (Archivio Nazionale dei Veicoli i Pubblico Registro Automobilistico).

Jeżeli z jakiegoś powodu tego nie zrobicie, auto radośnie wyjedzie z Włoch na włoskich tablicach i zostanie zarejestrowanie w Polsce, nadal będziecie mogli je wyrejestrować, okazując kopię polskiego dowodu rejestracyjnego i ewentualnie oddając włoskie tablice i włoski dowód rejestracyjny (jeśli polski wydział komunikacji ich nie zabrał), jednak uprzedzam, że za niedopełnienie obowiązku uprzedniego wyrejestrowania pojazdu grozi grzywna w wysokości od 173 do 695 euro, więc lepiej zrobić to przez wyjazdem.

NB. Przed wejściem w życie nowych przepisów istniała możliwość wyrejestrowania samochodu już przerejestrowanego za granicą za pośrednictwem włoskiego konsulatu, jednak obecnie informacje na ten temat są na tyle mgliste, że nie jestem w stanie Was zapewnić, że nadal jest to możliwe – najlepiej zadzwonić do Warszawy i zapytać u źródła.


Dopiero po wyrejestrowaniu samochodu przestaniecie podlegać obowiązkowi uiszczania rocznego podatku od jego posiadania, potocznie zwanego bollo auto, począwszy od następnego roku po jego wyrejestrowaniu.


Gdzie złożyć wniosek o wyrejestrowanie pojazdu?

Wniosek składa się w tzw. Sportello Telematico dell’Automobilista – to punkty, w których można załatwić większość spraw związanych z pojazdami kołowymi. Znajdziecie je przy wydziałach komunikacji (Motorizzazione Civile), w oddziałach ACI oraz w uprawnionych biurach zajmujących się pośrednictwem w tego typu sprawach, tzw. agenzie pratiche auto.


Kto może złożyć wniosek?

Wniosek może być złożony przez właściciela pojazdu lub przez inną osobę mającą do prawo do dysponowania samochodem, nie widniejącą w rejestrze jako właściciel, np. spadkobiercę lub nowego właściciela auta. W przypadku właściciela nie ma problemu, natomiast pozostałe osoby muszą załączyć do wniosku dokumenty wykazujące ich prawo dysponowania pojazdem (akt przyjęcia spadku, umowę kupna-sprzedaży itp.).


Możecie też upoważnić kogoś do złożenia wniosku w Waszym imieniu – konieczne jest wówczas upoważnienie pisemne wraz z załączoną kserokopią Waszego dokumentu tożsamości.


Dokumenty

  • wypełniony wniosek, tzw. Istanza Unificata
  • dowód uiszczenia opłat (patrz niżej)
  • akt własności pojazdu, dowód rejestracyjny lub tzw. Documento Unico di Circolazione (to cyfrowy dokument, który zastępuje dwa poprzednie)
  • ewentualne dokumenty potwierdzające Wasze prawo do dysponowania pojazdem (patrz wyżej)
  • tablice rejestracyjne
  • kopia dowodu tożsamości
  • kopia dokumentu z Waszym codice fiscale (tessera sanitaria, zielona plastikowa karta lub potwierdzenie nadania codice fiscale otrzymane w urzędzie skarbowym)

W przypadku współwłasności wymagane jest załączenie upoważnienia sporządzonego przez pozostałych właścicieli.


Koszty

Na dzień dzisiejszy koszty wyrejestrowania pojazdu wyglądają następująco:

  • Opłaty ACI (emolumenti ACI): 13,50 euro
  • Opłata skarbowa za wyrejestrowanie z PRA: 32 euro
  • Opłata na rzecz Ministerstwa Transportu: 10,20 euro
  • Opłaty za płatność przy pomocy druku pocztowego (bollettino postale): 1,78 euro x 2


Jeśli zdecydujecie się na skorzystanie z usług agencji, musicie doliczyć koszty pośrednictwa.


Przegląd techniczny

Zgodnie z art. 103 Kodeksu Drogowego samochód musi mieć ważny przegląd techniczny (revisione), w przeciwnym wypadku nie będzie można go wyrejestrować. Początkowo wymagano przeglądu dokonanego w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku, jednak we wrześniu 2020 roku wymóg ten został złagodzony i obecnie wystarczy, że przegląd został przeprowadzony w terminie. Można też wyrejestrować samochód, który w ciągu roku, w którym należało dokonać przeglądu został poddany próbie technicznej mającej na celu potwierdzenie dopuszczenia do ruchu (zgodnie z art. 75 Kodeksu Drogowego).


A co z pojazdami historycznymi? Kolekcjonerom zrzedły miny, gdyż wygląda na to, że zakup takiego pojazdu i wywiezienie go za granicę stało się praktycznie niemożliwe, biorąc pod uwagę fakt, że tzw. auto d’epoca taktowane są jako obiekty muzealne i nie są one uprawnione do poruszania się po włoskich drogach, chyba że podczas zlotów i innych specjalnych okazji, gdzie potrzebne jest czasowe zezwolenie. Istnieje jednak inna kategoria pojazdów, tzw. auto di interesse storico, które są dopuszczone do ruchu i podlegają obowiązkowi przeglądu co dwa lata, więc możliwe, że ten rodzaj samochodu może zostać wyrejestrowany i wywieziony. W tym przypadku radzę zapytać bezpośrednio w wydziale komunikacji, w którym składany byłby wniosek o wyrejestrowanie pojazdu – oczywiście lepiej zrobić to przez podjęciem decyzji o zakupie, żebyście nie stali się właścicielami samochodu, którego nie możecie zabrać do Polski. ;)


Wywiezienie pojazdu za granicę po wyrejestrowaniu

Macie dwie opcje – skorzystanie z lawety lub wyjazd na kołach. Jeśli zdecydujecie się na drugą opcję, musicie złożyć wniosek o wydanie tymczasowych tablic rejestracyjnych oraz upoważnienia do wywozu pojazdu za granicę, tzw. foglio di via. W upoważnieniu wskazana jest trasa, którą możecie się poruszać w celu dojechania do granicy Włoch oraz okres, w ciągu którego musicie wyjechać.

 

UWAGA! Nie jest możliwe wyrejestrowanie pojazdu, na który został nałożony zakaz poruszania się po włoskich drogach (fermo amministrativo) – trzeba najpierw zadbać o jego zniesienie. W przypadku obciążenia hipoteką lub zajęcia komorniczego konieczne jest natomiast załączenie zgody wierzyciela lub odpowiedniego urzędu na wyrejestrowanie samochodu.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...