30 września 2013

“DRUGI” KONTRAKT ZBIOROWY DLA OPIEKUNEK I POMOCY DOMOWYCH


Wśród osób wykonujących pracę opiekunek do osób starszych (badante) oraz pomocy domowych (colf) zapanowała ostatnio konsternacja w związku z zasłyszanymi wieściami o podpisaniu drugiego, obok „głównego”, kontraktu zbiorowego dla tej kategorii. Taki kontrakt rzeczywiście istnieje i choć jest on, powiedzmy sobie szczerze, kontraktem podrzędnym i nadal najczęściej stosowanym kontraktem zbiorowym jest ten, o którym pisałam tutaj, to jednak pracodawcy mają prawo wyboru i może się zdarzyć, że zostanie Wam zaproponowane podpisanie umowy, której warunki odnoszą się właśnie do tego kontraktu.

„Drugi” kontrakt zbiorowy nosi nazwę „krajowego kontraktu zbiorowego dla osób zatrudnionych przy usługach dla rodzin (pomocy domowych i opiekunek)” i został podpisany 1 lipca 2013 roku przez stowarzyszenia pracodawców Confimea i Federterziario oraz związek zawodowy UGL. Obowiązuje on do 30 czerwca 2016 r., pełen jego tekst znajdziecie tutaj. W dzisiejszym artykule postaram się streścić Wam najważniejsze punkty kontraktu, aby ułatwić Wam decyzję dotyczącą ewentualnego podpisania umowy na nim bazującej.



Pamiętajcie, że umowa o pracę jest rezultatem negocjacji pomiędzy potencjalnym pracodawcą a pracownikiem, więc jeśli wolicie, by miał zastosowanie główny CCNL, powiedzcie o tym osobie, która proponuje Wam pracę.



WARUNKI UMOWY O PRACĘ

Kategorie pracowników (categorie dei lavoratori)

Aby skomplikować nieco życie zarówno pracodawcom, jak i pracownikom, kategorie zawarte w tym kontrakcie różnią się od “standardowych” poziomów pracowniczych zgodnych z głównym CCNL:

 
KATEGORIA
OPIS
1
Pracownicy posiadający odpowiednie uprawnienia zawodowe (dyplomy, certyfikaty) do wykonywania powierzonych im obowiązków, podejmujący samodzielnie decyzje dotyczące swojej pracy.
2
Pracownicy nie posiadający kwalifikacji zawodowych (dyplomów, certyfikatów), lecz wykonują obowiązki wymagające odpowiednich kompetencji (np. lokaj/kamerdyner, guwernantka, szef kuchni, opiekunka osób starszych, chorych i dzieci) oraz podejmują samodzielnie decyzje dotyczące prowadzenia domu.
3
Pracownicy wykonujący obowiązki wymagające odpowiednich kompetencji (np. kucharz, kelner, stróż, kierowca, opiekunka osób starszych, chorych i dzieci), nie podejmujący samodzielnie decyzji dotyczących swojej pracy.
4
Pracownicy wykonujący pracę fizyczną o charakterze ogólnym (np. sprzątaczka, pracownik ogrodowy, pracownik zajmujący się zwierzętami, pomoc domowa/opiekunka bez doświadczenia) pod kontrolą pracodawcy.

Podpisanie umowy

Umowa musi być sporządzona na piśmie i zawierać wszystkie dane przewidziane przepisami, m. in. datę rozpoczęcia stosunku pracy, czas trwania umowy, kategorię pracowniczą, czas pracy, wynagrodzenie itp.

Okres próbny

Okres próbny nie może przekroczyć:
  • 60 dni w przypadku pracowników zajmujących się opieką nad osobami trzecimi
  • 30 dni w przypadku pozostałych pracowników
W okresie tym przysługuje Wam normalne wynagrodzenie oraz wszystkie świadczenia, a stosunek pracy może być wtedy przerwany w każdej chwili, bez podawania przyczyny, przy zachowaniu następującego okresu wypowiedzenia:
  • co najmniej 8 dni w przypadku pracowników zajmujących się opieką nad osobami trzecimi
  • co najmniej 3 dni w przypadku pozostałych pracowników
Umowa na czas określony

Obowiązują ogólne zasady regulujące tego typu umowę, więc jeśli pracodawca proponuje Wam umowę na czas określony, pamiętajcie, że może ona zostać przedłużona tylko raz, za Waszą zgodą, i jedynie w przypadku, gdy początkowa umowa nie została podpisana na okres krótszy niż trzy lata (maksymalny całkowity czas trwania umowy na czas określony wynosi właśnie 3 lata, po czym pracodawca musi podpisać z Wami umowę na czas nieokreślony).

Dni wolne i święta

Przysługuje Wam w tygodniu 36 godzin wolnych od pracy, w tym 24 godziny w niedzielę (nie można zamienić niedzieli na inny dzień!) i 12 godzin w inny dzień tygodnia, uzgadniany z pracodawcą (w praktyce jest to pół dnia, gdyż przez połowę tego dnia musicie normalnie pracować).

Przewidziane są też następujące dni świąteczne, a więc wolne od pracy (płatne):
  • 1 stycznia
  • 6 stycznia
  • Poniedziałek Wielkanocny
  • 25 kwietnia
  • 1 maja
  • 2 czerwca
  • 15 sierpnia
  • 1 listopada
  • 8 grudnia
  • 25 grudnia
  • 26 grudnia
  • święto patrona miasta, w którym pracujecie

Jeśli święto patrona Waszego miasta przypada w inne święto, macie prawo do wypoczynku w inny dzień, uzgodniony z pracodawcą. Jeśli natomiast dzień świąteczny przypada w Wasz dzień wolny od pracy (np. w niedzielę), pracodawca musi Wam za ten dzień zapłacić normalną stawkę dzienną lub dać Wam wolne w inny dzień, jeśli o to poprosicie.


Jeśli pracodawca wyjątkowo (!) poprosi Was o pozostanie w pracy w niedzielę, pamiętajcie, że musi dać Wam wolny następny dzień (bezpłatny) oraz zapłacić o 40% więcej za przepracowaną niedzielę.

W przypadku pracy podczas wypoczynku w inny dzień (czyli podczas pozostałych 12 godzin), pracodawca ma obowiązek zapłacić Wam 30% więcej lub pozwolić Wam na odpoczynek w inny dzień.

W przypadku pracy w święto, pracodawca ma obowiązek zapłacić Wam 60% więcej.


Czas pracy

Maksymalny czas pracy opiekunek i pomocy domowych jest następujący:
  • osoby mieszkające z pracodawcą – 54 godzin tygodniowo przez 10 godzin dziennie, z tym, że nie mogą one być ciągłe (macie prawo do 11 ciągłych godzin odpoczynku w ciągu dnia oraz do co najmniej 2 godzin odpoczynku popołudniowego)
  • osoby nie mieszkające z pracodawcą – 40 godzin tygodniowo przez 8 godzin dziennie

Nadgodziny i opieka nocna

Jeśli zdarzy Wam się pracować ponad ustalony czas pracy, pracodawca musi Wam za to dodatkowo zapłacić:
  • 15% więcej w przypadku nadgodzin przepracowanych w godzinach 6:00-22:00
  • 30% więcej w godzinach 22:00-6:00
  • 50% więcej w niedziele i święta
Pracodawca zobowiązany jest uprzedzić Was o konieczności pracy ponad normalny czas pracy co najmniej 48 godzin wcześniej, z wyjątkiem sytuacji nagłych i niemożliwych do przewidzenia.

Urlop wypoczynkowy

Macie prawo do 4 tygodni płatnego urlopu wypoczynkowego rocznie, bez względu na okres zatrudnienia u danego pracodawcy – oczywiście z każdą nową umową o pracę okres urlopowy jest naliczany od nowa. W ciągu roku, w którym „uzbieraliście” urlop, pracodawca powinien udzielić Wam co najmniej dwóch tygodni ciągłego urlopu.

Pracodawca nie może Wam odmówić udzielenia urlopu ani zaproponować równowartości pieniężnej (z wyjątkiem pracowników zatrudnionych na umowę na czas określony nie przekraczający 12 miesięcy), gdyż jest to prawo, z którego nie można zrezygnować. Możliwe jest natomiast „uzbieranie” dłuższego urlopu, za zgodą pracodawcy, i wykorzystanie go np. na dłuższy pobyt w Polsce.


W przypadku nie wykorzystania przez Was całego urlopu przed rozwiązaniem umowy o pracę, w momencie zakończenia stosunku pracy pracodawca ma obowiązek wypłacić Wam jego równowartość!


„Wolne na godziny” (tzw. permessi)

Przysługuje Wam 16 godzin rocznie tzw. „wolnego na godziny” oraz dodatkowo płatne dni wolne w następujących przypadkach:
  • 3 dni ze względu na śmierć członka rodziny z Wami mieszkającego lub krewnego do drugiego stopnia
  • 2 dni ze względu na narodziny dziecka, w przypadku mężczyzny (matka dziecka ma oczywiście prawo do urlopu macierzyńskiego)
Osoby pracujące u tego samego pracodawcy od co najmniej 18 miesięcy i zatrudnione na czas nieokreślony uzyskują prawo do 40 godzin wolnego rocznie na kursy doszkalające w zawodzie (a więc muszą to być kursy związane z „usługami” dla rodzin).

Urlop ze względu na ślub (własny)

Przysługuje Wam 15 dni kalendarzowych urlopu ze względu na zawarcie związku małżeńskiego. Jest to urlop płatny, a żeby otrzymać zapłatę, musicie przedstawić pracodawcy akt ślubu, jeśli tego zażąda.

Urlop macierzyński

Kobietom w ciąży przysługuje obowiązkowy, płatny urlop macierzyński dwa miesiące przez przewidzianą datą porodu i trzy miesiące po porodzie. W okresie ciąży i do zakończenia urlopu macierzyńskiego pracodawca nie może Was zwolnić, chyba że zaszłyście w ciążę przed rozpoczęciem u niego pracy.

Chorobowe

W przypadku choroby musicie zawiadomić jak najszybciej pracodawcę, a osoby z nim nie mieszkające mają obowiązek dostarczenia mu zaświadczenia lekarskiego (certificato medico) maksymalnie w ciągu dwóch dni. Obowiązek ten nie dotyczy osób mieszkających z pracodawcą, chyba że zachorujecie podczas urlopu.

W przypadku choroby zachowujecie pracę przez 45 dni w roku. Oznacza to w uproszczeniu, że możecie łącznie chorować przez 45 dni w danym roku, podczas których pracodawca nie może Was zwolnić i musi Wam wypłacać wynagrodzenie zgodnie z poniższą tabelą:

KATEGORIA
WYNAGRODZENIE
1 i 2
Maksymalnie 40 dni rocznie, 50% wynagrodzenia przez pierwsze 20 dni, 45% wynagrodzenia od 21 do 40 dnia
3 i 4
Maksymalnie 40 dni rocznie, 45% wynagrodzenia przez cały okres

Wynagrodzenie

Wysokość wynagrodzenia zależy od kategorii, do której zostaliście przypisani oraz od czasu pracy. Minimalne wynagrodzenie przypisane do każdego poziomu obowiązujące w 2013 roku znajdziecie w załączniku do kontraktu zbiorowego – w odróżnieniu od głównego CCNL, wynagrodzenie zostało podzielone na podstawowe plus dodatek, którego wysokość zmienia się w zależności od rejonu Włoch, w którym pracujecie oraz ilości osób, którymi macie się opiekować. Podobnie tzw. dzienna racja żywieniowa (indennità giornaliera di vitto e alloggio), wypłacana osobom mieszkającym z pracodawcą (a więc pozbawionym własnego kąta), jest wyższa na północy Włoch.

Pracodawca ma obowiązek wydawać Wam odcinek pensji (busta paga) za każdym razem, gdy otrzymujecie wypłatę – jedną kopię, podpisaną przez Was, zatrzymuje dla siebie. Musi też wydać Wam roczne zaświadczenie o uzyskanych przez Was dochodach, tzw. CUD.

Co trzy lata Wasze wynagrodzenie automatycznie wzrasta o 6%, przy czym podwyżka ta możliwa jest maksymalnie pięć razy (czyli przez 15 lat u tego samego pracodawcy).

Przysługuje Wam też tzw. trzynastka (tredicesima), wypłacana w grudniu każdego roku (dlatego zwana jest też „premią gwiazdkową”) oraz odprawa (TFR), o której pisałam tutaj.

Zwolnienie z pracy i okres wypowiedzenia

W przypadku chęci zakończenia stosunku pracy przez Was lub przez pracodawcę, obowiązują następujące okresy wypowiedzenia (takie same dla pracownika i pracodawcy):

Tygodniowy czas pracy
Staż pracy
Okres wypowiedzenia
ponad 25 godzin
do 5 lat
15 dni kalendarzowych
ponad 25 godzin
ponad 5 lat
30 dni kalendarzowych
poniżej 25 godzin
do 2 lat
8 dni kalendarzowych
poniżej 25 godzin
ponad 2 lata
15 dni kalendarzowych

W przypadku pracowników mieszkających w osobnych mieszkaniach, należących do pracodawcy (zdarza się to często w przypadku ogrodników lub stróżów), okres wypowiedzenia jest dłuższy:

Staż pracy
Okres wypowiedzenia
do 1 roku
60 dni kalendarzowych
ponad rok
90 dni kalendarzowych

Jeśli pracodawca nie dotrzyma okresu wypowiedzenia (w tym w przypadku śmierci Waszego podopiecznego, skutkującej natychmiastowym rozwiązaniem umowy o pracę przez jego rodzinę), musi wypłacić Wam równowartość pensji za te dni, a jeśli Wy go nie dotrzymacie, będziecie musiały zapłacić pracodawcy taką samą kwotę.

W przypadku śmierci Waszego podopiecznego jego rodzina musi wypłacić Wam zaległe wynagrodzenie oraz wszelkie świadczenia!



Opisany powyżej kontrakt zbiorowy dopuszcza tzw. negocjacje drugiego stopnia na szczeblu regionalnym (lub nawet niższym), więc sprawdźcie, czy w Waszym regionie nie istnieją dodatkowe ustalenia zmieniające jego zapisy!




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentarze niekulturalne lub niezgodne z netykietą nie będą publikowane, proszę Was też o pozostawianie komentarzy odnoszących się do tematu artykułu. Tylko w ten sposób jestem w stanie zapewnić przejrzystość bloga! Dziękuję za komentarze i za współpracę. :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...